体が休息が必要だと警告するまで働く。
私は自分の身体的および精神的な経験を共有したいと思います。
私たちは看護師として働いています。病院の義務に加えて、彼女を助ける仕事を含め、多くの余分な仕事があると言わざるを得ません。もちろん、私たちは搭乗による睡眠不足、自分たちのビジネスによる睡眠不足もあります。！！
いくつかの日は36-48時間を実行し、悲しい😔😩があります。
ある朝、私は完全な発疹で目が覚めるとは思わなかったが、幸い私たちの顔には現れなかった。
かゆみはレベル10だったので、そうでした。。。。。。 😭抗ヒスタミン薬を服用し、かゆみを減らすことは、病院の🏥で友人に走るまで改善されませんでした。
状態は耐えられなかった。かゆみをなくす注射を頼んだ。注射後、かゆみは減ったが、発疹は😔続いたが、それでも勤務に行かなければならなかった。少しかゆみがあったからです。最後に、仕事が役に立たなかったかもしれないと彼女に話さなければならなかった。休まなければならなかった。最初は、この状態を続けて患者と一緒にやらなければならないと思うまで続きました。だから皮膚科医に行って、もちろんプレドニゾロンを食べなければならないと認めざるを得なかった😭😩そして最後に。確かに、プレドニゾロンを食べた後、顔全体が腫れ、母親が顔が大きく変わったと言うまで腫れました。毒性は密かにしばらく泣き、私が食べていたものをすべて控え、MSGを混ぜないものを食べなければならず、ナトリウムを減らし、約2週間病気の人のように食べることを選択しました。さて、それは改善しました。かゆみはありませんが、発疹は上がり続けました。刺激があると、一度に2ポイント上がります。結局、私は病院での義務を受け入れないことに決め、それから私は他の仕事をしませんでした。休むのに同じくらいの時間を費やし、たくさんの水を飲み、そして医者は最終的に彼が回復するまで徐々に後退しました。良いですが、治癒するにはほぼ2か月かかります。これは何をすべきかについてのレッスンですが、体と仕事のバランスをとります。
การทำงานหนักโดยเฉพาะในกลุ่มพยาบาลที่ต้องเผชิญกับชั่วโมงการทำงานที่ยาวนานและความเครียดสูง ส่งผลต่อสุขภาพกายและใจอย่างมาก จากประสบการณ์ของผู้เขียนซึ่งทำงานพยาบาลและรับงานนอกจนร่างกายร่วงโรย พบว่าการอดหลับอดนอนและความเครียดสะสมสามารถกระตุ้นให้เกิดผื่นคันรุนแรงทั่วร่างกายได้ ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนว่าร่างกายต้องการการพักฟื้นอย่างเหมาะสม สิ่งสำคัญในการดูแลตัวเองเมื่อทำงานหนักคือการให้ความสำคัญกับการพักผ่อนให้เพียงพอ ดื่มน้ำอย่างเพียงพอ และควบคุมอาหารด้วยการหลีกเลี่ยงสารกระตุ้น เช่น ผงชูรสและโซเดียมสูง นอกจากนี้ การพบแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัยและรักษาอย่างถูกต้อง เช่น การใช้ยาลดการอักเสบหรือใช้ยาสเตียรอยด์ภายใต้การดูแลของแพทย์ จะช่วยลดอาการและป้องกันภาวะแทรกซ้อนร้ายแรง นอกจากนี้ ควรระมัดระวังเรื่องความสมดุลของงานและการใช้ชีวิต โดยไม่ควรแบกรับงานหนักเกินความสามารถหรืออดนอนเป็นประจำ ซึ่งการมีเวลาพักผ่อนและฟื้นฟูสภาพจิตใจเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับพยาบาลและผู้ที่ทำงานในสายอาชีพที่ต้องดูแลคนอื่นอย่างเข้มงวด การสังเกตสัญญาณร่างกาย เช่น อาการคัน ผื่นขึ้น ผิวหนังบวม หรืออาการทางจิตใจ เช่น ความรู้สึกเหนื่อยล้า ซึมเศร้า ควรได้รับการดูแลอย่างจริงจัง ช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคเรื้อรังและช่วยให้พร้อมกลับเข้าสู่การทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ บทเรียนสำคัญจากเรื่องนี้คือการใส่ใจสุขภาพอย่างต่อเนื่อง ควบคุมความเครียดและรู้จักปฏิเสธงานเมื่อร่างกายส่งสัญญาณเตือน เพื่อให้เกิดสมดุลที่เหมาะสมในการใช้ชีวิตและทำงานอย่างยั่งยืน
