รีวิวหนังสือเรื่องสั้นแนวอิหยังวะวันเดียวจบ แต่อ่านหลายวันดีกว่า

ถ้าใครเสิร์ชชื่อ “ภาคภูมิ จงมั่นวัฒนา” หรือ “น้อง cherry tuktuk” แล้วลังเลว่า TUKTUK Drivers เป็นแนวไหนกันแน่ เราอยากเล่ามุมที่ช่วยตัดสินใจได้ไวขึ้นค่ะ (แบบไม่สปอยล์หนัก) อย่างแรกที่สัมผัสได้เลยคือ “โทน” ของเล่มนี้เป็นเรื่องสั้นอิหยังวะ/absurd ที่ตั้งใจให้คนอ่านขำแบบหน้าตาย และขำแบบแอบเจ็บ เพราะมันเสียดสีพฤติกรรมมนุษย์อยู่ตลอด แต่ไม่ได้เทศนา ตลกมาก่อนแล้วค่อยทิ้งคำถามไว้ทีหลัง จุดเด่นคืออ่านง่าย ไหลลื่น แต่ละเรื่องเหมือนขับรถตุ๊กตุ๊กซิ่งๆ พาเราเลี้ยวออกนอกตรรกะเป็นพักๆ แล้วก็หักมุมแบบกวนๆ เรื่องที่หลายคนถามถึงอย่าง “น้อง cherry tuktuk” (ถ้าเจอผ่านๆ ในโซเชียลอาจนึกว่าเป็นคอนเทนต์น่ารัก) พอมาอยู่ในจักรวาลนี้มันจะกลายเป็นส่วนผสมของความน่ารักกับความปั่นที่ทำให้เราเผลอคิดต่อว่า ทำไมคนเราถึงชอบอินกับอะไรแปลกๆ และทำไมเรื่องเล็กๆ ถึงสะท้อนความรู้สึกใหญ่ๆ ได้ ซึ่งนี่เป็นสไตล์ที่เราว่าภาคภูมิ จงมั่นวัฒนาเก่งมาก: เอาของใกล้ตัว/วัฒนธรรมอย่าง “รถตุ๊กตุ๊ก” มาขยายจนเป็นเรื่องเล่าระดับจักรวาลได้จริง ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับคนที่ - เบื่อพล็อตตรงๆ อยากอ่านอะไรที่ “ไม่สมเหตุสมผลแบบตั้งใจ” - ชอบเรื่องสั้นที่จบไว แต่มีรสเสียดสีติดปาก - อยากได้เล่มคลายเครียด อ่านคั่นเวลารถติด/ก่อนนอน (แต่ระวังเพลินเกิน) อีกอย่างที่เราชอบคือในเล่มจะมีคำอังกฤษแทรกเป็นระยะๆ ไม่ได้ยากจนอ่านไม่รู้เรื่อง แต่ทำให้บรรยากาศมันกวนและร่วมสมัยขึ้น ใครชอบตามเก็บศัพท์ก็สนุกเพิ่ม แต่ถ้าไม่ตามก็อ่านรู้เรื่องอยู่ดี ทริคส่วนตัวตอนอ่าน: เราอ่านทีละ 1–2 เรื่องแล้วพัก เพราะบางเรื่องมันเหมือนมุกแห้งที่ต้องมีจังหวะให้ตกตะกอน จะยิ่งขำ (และยิ่งเจ็บ) มากกว่าอ่านรวดเดียวทั้งหมด และถ้าใครกำลังเลือกซื้อ เรามองว่าเล่มนี้คุ้มตรงที่ได้ 14 เรื่องสั้นหลากรส—บางเรื่องขำชัด บางเรื่องจะขำแบบ “เอ๊ะ ทำไมมันจริง” สรุปสำหรับเรา TUKTUK Drivers คือเล่มที่เหมาะกับการเปิดโลกเรื่องสั้นแนวอิหยังวะของภาคภูมิ จงมั่นวัฒนา อ่านเพลิน คลายเครียด และทิ้งประโยคให้คิดต่อเรื่องการ “ฟังหัวใจคนอื่น” แบบไม่ต้องทำหน้าจริงจังเลย