30 + is when we start choosing life.
There was a phase of life.
That we try to do everything
To please everyone.
Try to be nice.
Try not to disappoint anyone
But at the age of 30 +,
We'll start to understand something.
That we don't have to.
Make everyone love us
We just have to choose life.
Our hearts are calm enough.
Sometimes growth.
Not getting anything more.
But to dare to let something go.
If you're at this age,
Let's know that.
Choosing yourself
Not selfishness. 🤍
Save this post
In case you forget to listen to your heart
เมื่อตอนที่ฉันก้าวเข้าสู่วัย 30+ ชีวิตเหมือนจะเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจนมากขึ้น จากที่เคยพยายามเป็นคนดี พยายามทำให้คนรอบข้างพอใจ ฉันเริ่มตระหนักว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะรักหรือเข้าใจเรา และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ในวัยนี้เองฉันได้เรียนรู้ว่าการเลือกชีวิตที่ทำให้ใจเราสงบคือสิ่งสำคัญที่สุด บางครั้งการเติบโตที่แท้จริงไม่ได้มาจากการเพิ่มเติมสิ่งใหม่ ๆ แต่กลับเป็นการกล้าปล่อยสิ่งที่ไม่จำเป็นหรือทำให้เราเหนื่อยใจออกไป ไม่ว่าจะเป็นความเห็นแก่ตัวของคนอื่น ความสัมพันธ์ที่ทำให้หมดพลัง หรือเป้าหมายที่ไม่ตรงกับหัวใจ การดูแลตัวเองในวัยนี้จึงไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่อยู่ที่การเคารพความรู้สึกและความต้องการของตัวเองมากขึ้น เช่น การปฏิเสธเรื่องที่ไม่สบายใจ เรียนรู้ที่จะบอกปัดโดยไม่รู้สึกผิด และใช้เวลาสงบ ๆ เพื่อฟังเสียงหัวใจตัวเอง ฉันชอบเก็บโพสต์หรือข้อความเตือนใจแบบนี้เอาไว้ เพื่อวันที่อ่อนล้าหรือสงสัยในตัวเอง จะได้กลับมาอ่านและรู้สึกเข้าใจตัวเองมากขึ้น สำหรับใครที่กำลังอยู่ในวัย 30+ หรือกำลังเผชิญกับความรู้สึกกดดันในการทำให้คนอื่นพอใจ ลองเปิดใจให้ตัวเองได้พักและเลือกใช้ชีวิตตามที่หัวใจเรียกร้องบ้างนะคะ ชีวิตที่สงบและมีความสุขเริ่มต้นที่การเลือกตัวเองอย่างมีสติและเมตตาตัวเองจริง ๆ
