ถ้าหาก “พลายประตูผา” เป็นเหมือนพ่อ หรือเป็นเหมือนลูกของคุณ…
คุณจะยอมปล่อยให้เขาใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ อย่างโดดเดี่ยวในต่างแดนหรือไม่
คุณจะทนมองดูได้ไหม…
ให้สิ่งมีชีวิตที่เคยเติบโตบนแผ่นดินไทย
เคยหายใจอยู่ในผืนป่าเดียวกับเรา
ต้องไปใช้ชีวิตอย่างเดียวดาย ไร้ญาติ ไร้ฝูง
อยู่ไกลบ้าน ไกลผืนดินที่เขาเคยคุ้นเคย
แล้ วทำไม…
เมื่อเขาเป็นเพียง “ช้างไทยสองเชือก”
เสียงเรียกร้องของพวกเขากลับแผ่วเบานัก
จนสุดท้ายเรากลับได้ยินเพียงคำตอบสั้น ๆ ว่า
“ได้มอบให้เขาไปแล้ว
จึงไม่มีสิทธิ์ทวงคืน”
คำพูดเพียงประโยคเดียว
กลับกลายเป็นเหมือนกำแพงสูง
ที่ตัดขาดชะตาชีวิตของช้างไทยสองชีวิต
ให้ต้องอยู่ไกลบ้านไปตลอดกาล
แต่แท้จริงแล้ว…
ชีวิตหนึ่งชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์
ต่างก็มีหัวใจ มีความรู้สึก มีความผูกพัน
“พลายประตูผา” ก็เช่นกัน
เขาไม่เคยเลือกเกิด
ไม่เคยเลือกว่าจะต้องไปอยู่ที่ไหน
ไม่เคยเลือกว่าจะต้องจากบ้านเกิดของตัวเองไปไกลแค่ไหน
สิ่งเดียวที่เขาทำได้…
คือยืนอยู่เงียบ ๆ
ท่ามกลางแผ่นดินที่ไม่ใช่บ้าน
ท่ามกลางผู้คนที่ไม่ใ ช่ครอบครัว
ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ด้วยความเคยชินกับความเดียวดาย
หลายครั้งที่เราเห็นภาพของเขา
ช้างตัวใหญ่ที่ดูแข็งแรงภายนอก
แต่ลึกลงไปในแววตาคู่นั้น
กลับเหมือนซ่อนความเหงา ความอ้างว้าง
และความคิดถึงบ้านที่ไม่มีวันพูดออกมาได้
เพราะเขาเป็นเพียง “ช้าง”
แต่ความจริงแล้ว…
หัวใจของเขา ก็รู้สึกไม่ต่างจากเราเลย
คำถามจึงยังคงอยู่ในใจของผู้คนมากมายว่า
ถ้าพลายประตูผาเป็นพ่อของคุณ
หรือเป็นลูกของคุณ
คุณจะยอมให้เขาใช้ชีวิตที่เหลือ
อย่างโดดเดี่ยวอยู่ในต่างแดนหรือไม่
หรือคุณจะพยายามทำทุกทาง
เพื่อพาเขากลับบ้าน…
กลับสู่ผืนดินที่เขาเคยเกิด
กลับสู่แผ่นดินไทย
ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น “บ้าน” ของเขา
เพราะสำหรับสิ่งมีชีวิตหนึ่งชีวิตแล้ว
คำว่า “บ้าน”
ไม่ควรเป็นเพียงความทรงจำที่ไม่มีวันได้กลับไปอีก
____
Cr. Body Gaya ด้วนเกิด
เรียบเรียงโดยเพจ : ข่าวดังทันใจ
.
#ทวงคืนช้างไทย #กลุ่มทวงคืนช้างไทย #ทวงคืนช้างไทยในศรีลังกา #พลายศรีณรงค์ #พาช้างกลับบ้าน #ช้าง
เรื่องราวของพลายประตูผาที่ถูกส่งไปใช้ชีวิตในต่างแดนเป็นตัวแทนของช้างไทยอีกหลายชีวิตที่ต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวและการสูญเสียบ้านเกิดของตัวเอง ฉันเองมีโอกาสได้ติดตามและสนับสนุนกลุ่มทวงคืนช้างไทย ซึ่งพยายามอย่างเต็มที่ในการนำช้างเหล่านี้กลับบ้าน เพราะเชื่อว่าสิ่งมีชีวิตทุกตัวมีสิทธิ์ที่จะได้อยู่ในผืนแผ่นดินที่คุ้นเคยและมีความผูกพันอย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกว่า "บ้าน" คือสถานที่ปลอดภัยและเต็มไปด้วยความรักนั้น ไม่ได้จำกัดเฉพาะมนุษย์เท่านั้น ช้างอย่างพลายประตูผา แม้พวกเขาจะสื่อสารไม่ได้เหมือนเรา แต่แววตาลึกๆ ช่างสะท้อนถึงความรู้สึกเหงาและคิดถึงบ้านอย่างชัดเจน การที่ช้างสองเชือกนี้ถูกส่งไปในต่างแดนและไม่ได้รับโอกาสให้กลับมาที่บ้านของตัวเอง จึงเป็นเรื่องที่ทำให้หลายคนเกิดคำถามว่าความรับผิดชอบต่อชีวิตสัตว์เหล่านี้ควรมีมากแค่ไหน และเราควรทำอย่างไรเพื่อช่วยเหลือพวกเขาให้ได้รับชีวิตที่ดีและมีความสุขเหมือนกับพวกเขาควรได้รับ จากประสบการณ์ส่วนตัว แม้จะไม่เคยเห็นเหตุการณ์ตรง แต่ได้เห็นภาพและเรื่องราวจากกลุ่มทวงคืนช้างไทยและเพจที่ร่วมรณรงค์ ช่วยสร้างความตระหนักรู้และความเห็นอกเห็นใจต่อปัญหานี้มากขึ้น บทเรียนที่ได้จากเรื่องนี้คือความสำคัญของการดูแลและให้เกียรติทุกชีวิตบนโลกใบนี้ ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นคนหรือสัตว์ ขอให้เรื่องราวของพลายประตูผาและช้างไทยทุกตัว เป็นแรงบันดาลใจให้คนไทยและคนทั่วโลกตระหนักถึงคุณค่าของธรรมชาติและสิ่งมีชีวิตรอบข้าง และร่วมมือกันอนุรักษ์และส่งเสริมให้ทุกชีวิตได้กลับสู่สถานที่ที่พวกเขาเรียก "บ้าน" อย่างแท้จริง
สงสารที่สุด..รัฐบาลก็เฉยมากๆๆไม่สนใจพ่อพลายเลย