โรคกินไม่หยุด หลายคนเป็นแต่ไม่รู้ตัว !

เคยเป็นมั้ยย กินไปแล้วก็ยังอยากกินต่อ หยุดไม่ได้ ทั้งที่ไม่ได้หิว 🤤 นี่อาจไม่ใช่แค่กินเพลิน แต่เป็น Binge Eating (โรคกินไม่หยุด) แบบที่หลายคนกำลังเป็นโดยไม่รู้ตัวเลย

อาการที่เราเจอ👇

🤢กินเยอะมากในช่วงเวลาสั้นๆ กินทุกชั่วโมง

🤮ใช้อาหารเป็นตัวฮีลความเครียด/อารมณ์

🥵พอกินเข้าไปก็รู้สึกผิด อ้วนขึ้นอีก

ส่วนตัวเคยคิดว่าแค่คุมตัวเองไม่ได้ แต่จริงๆมันเกี่ยวกับ ความเครียด + อารมณ์ด้วย

✨ วิธีช่วย 👋

1. เน้นกินมื้อหลักให้อิ่มพอดี 🚩อย่ากินเร็วเกินไป ค่อยๆเคี้ยว

2. ถ้าหิว หาอย่างอื่นทำ หรือ ดื่มน้ำเปล่าพอ 💧

3. ฟังร่างกายตัวเองมากขึ้น (หิวจริง vs หิวใจ) ถ้าแค่อยากกินนอกมื้ออาหาร พยามควบคุมอย่ากิน หรือกินของที่มีประโยชน์ เช่น โยเกิร์ต ถั่ว นมอัลมอนด์ และกินน้อยๆ 👌🏻

4.ไม่ซื้อของกินจุกจิกไว้ในห้อง ถ้าไม่มีให้กินเราก็จะไม่กิน 😅

5.พยามไม่เครียด ออกกำลังกาย ทำ activity ที่ชอบ

ใครเคยเป็นแล้วมีวิธีแก้ยังไง มาแชร์กันได้น้าา

#ประสบการณ์ลดน้ําหนัก #ลดน้ําหนักด้วยตัวเอง #ฟิตหุ่นสงกรานต์ #กินดีสุขภาพดี #กินยังไงให้ผอม

3/19 แก้ไขเป็น

จากประสบการณ์ส่วนตัว ฉันเคยประสบปัญหาโรคกินไม่หยุด หรือ Binge Eating ซึ่งส่งผลให้กินอาหารเป็นจำนวนมากในเวลาสั้น ๆ โดยไม่ได้รู้สึกหิวจริง ๆ แต่เกิดจากความเครียดหรืออารมณ์ที่แปรปรวน การรับรู้ความแตกต่างระหว่างความหิวจริงกับความหิวใจจึงสำคัญมาก เพราะเมื่อเราเข้าใจร่างกายตัวเองดีขึ้น จะช่วยให้สามารถควบคุมการกินที่ไม่จำเป็นได้มากขึ้น สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการจัดการกับอาการนี้ คือการพยายามชะลอการกินลง เช่น เคี้ยวอาหารช้า ๆ ให้ร่างกายมีเวลารับรู้ความอิ่ม นอกจากนี้ ฉันยังพยายามหลีกเลี่ยงการเก็บขนมจุกจิกไว้ในที่ที่ทำให้เกิดการล่อลวง หากรู้สึกอยากกินนอกมื้ออาหาร แนะนำให้เลือกอาหารที่มีประโยชน์ เช่น โยเกิร์ต ถั่ว หรือ นมอัลมอนด์ และกินในปริมาณที่พอดี อีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือการดูแลสุขภาพจิตอย่างต่อเนื่อง ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ หรือทำกิจกรรมที่ชอบ เพื่อช่วยลดความเครียดและความกังวลใจ เพราะบ่อยครั้งโรคนี้สัมพันธ์กับความเครียดและอารมณ์ที่ไม่มั่นคง การพูดคุยกับคนรอบข้างหรือผู้เชี่ยวชาญก็เป็นการช่วยรับมือที่ดี เพื่อทำความเข้าใจปัญหาและได้รับคำแนะนำที่เหมาะสม โรคกินไม่หยุดอาจจะดูเหมือนเป็นปัญหาเล็กน้อย แต่ถ้าปล่อยไว้โดยไม่ดูแล อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพกายใจได้อย่างมาก สุดท้าย อยากเชิญชวนให้ทุกคนที่มีอาการเหล่านี้หมั่นสังเกตตัวเองและลองใช้วิธีต่าง ๆ ที่แนะนำมาปรับใช้กันดู เพราะการยอมรับและเข้าใจตัวเองคือก้าวแรกที่สำคัญที่สุดในการดูแลสุขภาพและป้องกันโรคนี้อย่างแท้จริง