禁止された映画。。 歴史上最も歪んだ残酷な理由のために。
禁止された映画。。 歴史上最も歪んだ残酷な理由のために。
今回は、「5つの禁止された映画」というグローバルな検閲の山を見ていますが、ポルノや普通の暴力的な映画については話しません。なぜなら、グロテスクな理由、ばかげた理由、そして監督が終身刑になるほど厳しいドラマのために禁止されたストーリーだけを選択するからです。
1.シンプソンズ映画（シンプソンズ映画、2007年）-ミャンマー:
伝説の黄色いコメディが「肌の色と衣服の色」のために禁止されるとは誰が思ったでしょうか!その時代、軍事政権の検閲官たちは奇妙な鉄のルールを持つようになりました。「映画で一緒に赤と黄色を出してはいけない」というのは、これら2つの色がNLD(反政府・民主主義)の旗の色であるためです。その結果、黄色い家族のシンプソンズが赤青を着ていたため、政治的なシンボルになることを恐れて永久上映が禁止されました。
キーワード:シンプソンズの映画で禁止されたミャンマーの色、黄色、赤
2.人食いホロコースト、1980年-イタリアと40以上の他の国々:
これはホラー映画業界で最も警告すべき映画です。この映画は、人食いドキュメンタリーを撮影しているチームがアマゾンのジャングルで殺されるというものです。ホラーの謎は、効果と撮影技術が非常に「現実的」であるため、映画のわずか10日後、監督のルジェロ・デオダートがイタリア警察によって「殺人映画のセットで本物の俳優を殺害した」として逮捕されたことです。彼は事件に立ち向かい、裁判所に隠れているすべての俳優を追いかけて、彼らがまだ生きていることを証明しなければなりません。数十年間、多くの他の国で上映禁止となっています。
人食い人種ホロコースト監督逮捕殺人裁判
3.ズーランダー（Zoolander、2001）-マレーシア:
軽妙なコメディは、洗脳されたモデルの物語であるベン・スティラーを主演にしています。メインプロットでは、悪役が彼を洗脳して「マレーシアの首相を暗殺する」ために送られる必要があるため、宿敵が訪れます。マレーシアの指導者がファッション業界での児童労働を廃止しようとしているためです。プロットが判明するとすぐに、マレーシアの検閲委員会は、安全保障に脅威を与え、国の指導者を深刻に侮辱するため、追跡せずに映画を禁止しました。
キーワード:ズーランダー禁止マレーシア陰謀
4. E.T.エクストラ・テレストリアル、1982年-スウェーデン、フィンランド、ノルウェー:
いいえ、これはスティーブン・スピルバーグ監督のフィールグッド家族映画で、世界を支配していますが、スカンジナビアでは、検閲官が「11歳未満の子供の禁止」を命じました(他の国ではレーティングが付けられていました)。その理由は、「この映画は大人が子供の敵であることを反映している」というものです。検閲官は、政府関係者である大人を脅威的で怖く、信頼できない存在と見なし、これが子供たちの心や大人に対する態度を傷つける可能性があると考えました。これにより、スウェーデンの子供たちは劇場の前で抗議するようになりました。
検索用語(キーワード): ET禁止スカンジナビア11歳未満の子供
5.土地を奪取し、人類を変える（第9地区、2009年）-ナイジェリア:
地球に避難し、南アフリカのゲットーに閉じ込められたエイリアンの物語を語る胆汁SF映画。映画は爆発し、オスカーを受賞しましたが、ナイジェリア政府は国内のすべての羊皮紙を禁止し、押収しました。それは残酷な記憶を提示し、「ゲットーのナイジェリアマフィアギャングに人食い、売春、迷信を与えた」とされています。そして、プロットはまた、ナイジェリアマフィアが権力と武器技術のためにエイリアンを捕らえようとしていることを示しており、これはナイジェリアにとって人種差別であり、国のイメージを破壊するものと見なされています。
検索用語(キーワード):第9地区禁止ナイジェリア政府抗議
時には、映画の内容より も怖いことがあります。。。 私たちの人間の想像力と偏執症は、彼らのセンサーを打つことを見つめているのでしょうか。
ในมุมมองส่วนตัว การที่ภาพยนตร์ถูกแบนด้วยเหตุผลที่ฟังดูแปลกประหลาดเหล่านี้ นอกจากจะสะท้อนการควบคุมทางสังคมและการเมืองของแต่ละประเทศแล้ว ยังช่วยให้เราเห็นภาพว่ากองเซ็นเซอร์บางแห่งมีความหวาดระแวงและความกลัวในหลายรูปแบบตั้งแต่สัญลักษณ์ทางการเมืองไปจนถึงภาพลักษณ์ของประเทศ จากประสบการณ์ที่เคยศึกษาปรากฏการณ์เหล่านี้ พบว่า บทบาทของกองเซ็นเซอร์บางครั้งถูกใช้เพื่อปกป้องอำนาจหรือความเชื่อของผู้มีอำนาจ เช่น กรณี "เดอะ ซิมป์สันส์ มูฟวี่" ที่เมียนมามีกฎเหล็กแปลก ๆ เรื่องสีเสื้อผ้าที่กลายเป็นสัญลักษณ์ทางการเมือง สะท้อนความกลัวทางการเมืองที่เข้มข้นจนทำให้งานศิลปะไม่สามารถแสดงออกได้อย่างอิสระ นอกจากนี้ เราจะเห็นว่าหนังบางเรื่องอย่าง "เปรตเดินดินกินคน" นั้น จนถึงขั้นนักแสดงต้องหนีการตามจับเพราะความสมจริงของหนังทำให้ผู้คนเข้าใจผิดและก่อให้เกิดคดีหมิ่นประมาทหรือถูกจับกุม ซึ่งชี้ให้เห็นว่าพลังของภาพยนตร์ที่สร้างความคิดและปฏิกิริยาอย่างรุนแรงในสังคม ส่วนเรื่อง "ซูแลนเดอร์" แสดงให้เห็นว่ากระทั่งเรื่องตลกผิวเบาสมองก็สามารถโดนแบนได้ถ้าพล็อตของภาพยนตร์ขัดต่อแนวคิดหรือประโยคทางการเมืองในประเทศนั้น เรื่องนี้ชวนคิดว่าศิลปินจะเหลือพื้นที่แสดงออกทางความคิดแค่ไหนในโลกที่มีกลไกเซ็นเซอร์เข้มงวด กรณี "อี.ที. เพื่อนรัก" ที่แถบสแกนดิเนเวียห้ามเด็กอายุต่ำกว่า 11 ปีเข้าชม อาจดูใจร้าย แต่สะท้อนความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบทางจิตใจและทัศนคติของเด็กต่อตัวผู้ใหญ่ที่เป็นแบบอย่างในชีวิตจริง เหตุการณ์ที่เด็กออกมาประท้วงก็เป็นตัวอย่างว่า แม้ภาพยนตร์จะถูกจำกัด แต่ผู้ชมก็มีกำลังเสียงและความคิดของตนเอง สุดท้ายเรื่อง "ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์" ที่ไนจีเรียแบนด้วยเหตุผลเหยียดเชื้อชาติและทำลายภาพลักษณ์ประเทศ เปิดมุมมองว่าภาพยนตร์ไซไฟหรือหนังแนวสังคมวิทยาสามารถสร้างแรงกระเพื่อมทั้งด้านบวกและลบในเรื่องภาพลักษณ์ประเทศและการยอมรับในสังคมได้อย่างไร จากเรื่องราวเหล่านี้ ผมเชื่อว่าการเซ็นเซอร์ภาพยนตร์ไม่ใช่แค่ปัญหาแค่ในแง่ของการจำกัดเสรีภาพทางความคิด แต่สะท้อนปัญหาเชิงโครงสร้างของอำนาจ ความกลัว และทัศนคติทางสังคมที่ลึกซึ้งที่คนทั่วไปอาจยังไม่เคยคิดถึงมากนัก