โอวาทธรรม หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล“ถ้าเราทำจิตให้เป็นปัจจุบันได้นะ เราจะหาทุกข์มาจากไหน
โอวาทธรรม หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล
“ถ้าเราทำจิตให้เป็นปัจจุบันได้นะ เราจะหาทุกข์มาจากไหน นี่เรื่องเมื่อเช้าก็เอามาคิดตอนเย็น เรื่องตอนเย็นก็เอามาคิดตอนเช้า แล้วเราจะอยู่กับปัจจุบันได้อย่างไร ธรรมะมันต้องลงที่ปัจจุบันนี่ เป็นปัจจุบันเท่านั้น ไม่มีอดีต ไม่มีอนาคต นั่นถ้าจิตเป็นปัจจุบัน มันจะ ลงไปสู่ความว่างเองอัตโนมัติ นั่นล่ะธรรมจึงจะเกิดขึ้น จิตที่มีธรรมที่แท้จริง คือ จิตปัจจุบันนี่ล่ะ”
"การภาวนานี้ อาตมาถือเป็นเรื่องสุดยอด เพราะการภาวนานี่ มันเปลี่ยนคนได้ มันเปลี่ยนชีวิตได้ เปลี่ยนจิตใจได้ เปลี่ยนจิตใจ จากจิตใจไม่ดี เป็นคนดี จากจิตใจไม่มีธรรม เป็นมีธรรม จิตใจไม่เห็นกาย ว่าเป็นอนิจจัง-ทุกขัง-อนัตตา มาภาวนาแล้ว มองเห็นอนิจจัง-ทุกขัง-อนัตตา นี่มันอัศจรรย์ตรงนี้ มันเปลี่ยนได้จริงๆ โยมท้อแท้ไม่ได้"
" ...ที่มันหนักเพราะเรากำเอาไว้...ไอ้นี่ก็ของข้า ไอ้นั่นก็ของข้า เจ้าด่าแม่ข้า เจ้าว่าพ่อข้า เจ้าดูถูกข้า มีแต่ข้าๆ ความจริงข้าๆ นี่มันไม่ได้ฆ่าใคร ฆ่าเราเอง ดังนั้น เราต้องมากำจัดความถือตัวถือตนของเราออกไป..."
"สมองคนเรามีเม็ด บรรจุไว้สองข้าง มีทั้งอริยเจ้าพระอรหันต์ก็อยู่นั้น มนุษย์ อมนุษย์ก็มีอยู่นั้น เปรตก็อยู่นั้นเหมือนกันถ้าเราคิดไปทางต่ำมันก็บรรจุตรงนั้นมากๆน้ำหนักมันก็จะเพิ่มในสมองเรา ตอนนี้เริด แต่เรื่องชั่วทั้งหมด คิดเรื่องชั่ว
สิ่งที่ไปก็ไปทางชั่ว ถ้าเราคิดดี ความดีมันก็มาอีกข้างหนึ่ง ถ้ามีความดีเยอะ มันก็จะคิดแต่เรื่องดี ทำแต่เรื่องดี”
ปฏิปทาดี ใช่ว่าจะรู้ธรรมนะโยมนะ ไม่รู้ธรรมก็มีนะ ประเภทค่อยๆเดิน เดิน ไม่เห็นจิต ก็มี อาตมาเห็นจิต แล้วอาตมาก็เดินไปเลย จะช้าทำไม
ปฏิปทากับจิต นี่คนละอย่างนะ ปฏิปทาข้างนอก กับปฏิปทาในจิต มันก็อีกอย่างนะโยม
"
ธรรมใดที่ปรุงแต่งได้ ธรรมนั้นยังเป็นสังขารอยู่ ธรรมใดที่ปรุงแต่งไม่ได้ ธรรม
นั้นธรรมแท้”
🙏🙏🙏
Cr.Creator
จากประสบการณ์ส่วนตัว การฝึกทำจิตให้เป็นปัจจุบันจริง ๆ นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมนุษย์เรามักถูกพันธนาการด้วยความคิดที่วนเวียนทั้งอดีตและอนาคต หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโลชี้ให้เห็นความสำคัญของการอยู่กับปัจจุบันที่แท้จริง เพราะจิตที่เป็นปัจจุบันเท่านั้นที่จะสามารถสัมผัสความว่างและเกิดธรรมะได้จริง สิ่งที่ผมพบขณะภาวนา คือ การปลดปล่อยความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนและสิ่งรอบข้าง เช่น คิดว่าอะไรเป็นของเรา หรือโกรธเคืองเมื่อถูกดูถูก นี่เป็นความหนักใจที่สะสมอยู่ในใจ เมื่อเราสามารถถอดถอนความยึดมั่นนี้ได้ จิตใจก็เริ่มเบาและสงบลงอย่างมาก หลวงพ่อพูดถึงสมองที่มีทั้งอารมณ์ดีและร้ายอยู่ในนั้น ซึ่งส่งผลต่อความรู้สึกและพฤติกรรมของเรา การเลือกคิดในทางดีและมีเมตตาจะช่วยเติมเต็มจิตใจด้วยความดี ทำให้เราใช้ชีวิตอย่างมีสติและมีเป้าหมายที่ชัดเจนมากขึ้น นอกจากนี้ การเดินจงกรมหรือปฏิบัติธรรมในรูปแบบปฏิปทาที่ดี แม้จะไม่รู้แจ้งธรรมโดยทันที แต่เป็นการฝึกฝนที่ช่วยให้จิตใจค่อยๆ เข้าใกล้ธรรมะ ผ่านการรับรู้จิตและร่างกายในปัจจุบันขณะมากขึ้น สรุปได้ว่า การจะเข้าถึงธรรมแท้จริงต้องเริ่มจากการปล่อยวางความปรุงแต่งทางใจ พยายามทำจิตให้เป็นปัจจุบันและฝึกฝนภาวนาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงทั้งชีวิตและจิตใจไปในทางที่ดีขึ้นจริง ๆ ขอให้ทุกคนอดทนและไม่ท้อถอย เพราะผลลัพธ์ของธรรมะนั้นอัศจรรย์และน่าอัศจรรย์ใจมากจริง ๆ
