🏊 暗闇の中で泳ぐ🏳️🌈愛するか生き残るか?
暗闇の中で泳ぐ🏳️🌈
トマシュ・イェドロフスキによるデビュー小説
カテゴリー:小説、成人物語、LGBT文学
掲載ページ数: 229ページ（英語版）
タイ名スイミング夕暮れ、サーモンの本
💬この本はとても良いです、この本は小さいです、ページ数は少ないですが、伝達は100です。😭
今日の都市、ジェンダー、政治、経済、そして共産主義の支配の中で人生の意味を見出す主人公たちの全体像を描いた、描写的な文章です。。。 今年の私の最高の読書🏆
約だ。。 暗闇の中で泳ぐ💦
この📚の本は、緊張した共産主義政治とほとんど自由のないポーランドの1980年代に戻るところから始まります。ルドヴィクという学生は🇵🇱夏の農業労働キャンプでヤヌシュ に出会いました。2人は一緒に時間を過ごし、「友人」という言葉を超えた深い関係を築きましたが、後にワルシャワに戻って古い生活を送ることになりました。
🏳️🌈ジェンダーの多様性を受け入れず、いつでも崩壊しそうな社会で、彼らは自分たちが最もうまくいくと思う方法で愛を再活性化しようとします。
しかし、この関係は決して同じ方向に向かわなかったことで満たされていたので、ルドヴィクは常に自分自身を疑問視していました。。。 これは本当に人生と呼ばれるのでしょうか?私たちは永遠に隠れて生きなければならないのでしょうか?😭
💬この本は本当に良いです。混乱しています。混乱しています。今すぐピクルスの山に追加してください!
ถ้าใครกำลังหารีวิว “ว่ายวนยามสนธยา (Swimming in the Dark)” เพื่อดูว่าเหมาะกับตัวเองไหม เราว่าจุดเด่นของเล่มนี้คือ “ความรักที่ต้องต่อรองกับโลกจริง” แบบเจ็บ ๆ ไม่ได้หวานนำ แต่เป็น coming of age ที่ทำให้เห็นว่าในประเทศที่ไม่มีทางเลือก การจะรักหรือจะรอดมันไม่ใช่คำถามโรแมนติกเลย เรื่องเล่าผ่านมุมของ Ludwik นักศึกษาที่โตมากับความอึดอัดของสังคมโปแลนด์ยุคคอมมิวนิสต์ (ประมาณช่วง 1980s) บรรยากาศในเล่มจะพาเราเห็นเมือง ผู้คน และความรู้สึก “มองไม่เห็นอนาคต” อยู่ตลอด ๆ ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์กับ Janusz ยิ่งมีน้ำหนัก เพราะไม่ใช่แค่รักกันแล้วจบ แต่ต้องตัดสินใจว่าจะยืนอยู่ฝั่งไหนของชีวิต—ความปลอดภัย หน้าที่ ครอบครัว หรือความจริงของตัวเอง สิ่งที่เราชอบมากคือภาษาและการพรรณนา รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างฉากค่ายแรงงานฤดูร้อน หรือโมเมนต์บนถนนในวอร์ซอ (เช่นแถวถนน Marszałkowska ที่พูดถึงในเล่ม) มันทำให้ภาพชัดและเหงาแบบมีอากาศของยุคนั้นอยู่จริง ๆ อ่านแล้วรู้สึกเหมือนตัวละครกำลังว่ายอยู่ในน้ำมืด ๆ ตามชื่อเรื่อง—ไม่รู้ทิศ ไม่รู้ฝั่ง แต่ก็ยังต้องว่ายต่อ ใครที่กังวลว่าเล่มนี้มีสปอยล์หนักไหม: โครงเรื่องหลักไม่ได้ซับซ้อนมาก จุดสำคัญอยู่ที่อารมณ์ ความสัมพันธ์ และบริบทการเมืองมากกว่า ดังนั้นอ่านรีวิวก่อนก็ยังไม่ทำให้เสียรสเท่าไร (แต่แนะนำอย่าไปไล่หาสปอยตอนจบละเอียด ๆ จะอินกว่า) เหมาะกับคนที่: ชอบนิยาย LGBT ที่จริงจัง, ชอบวรรณกรรม coming of age, สนใจเรื่องสังคม/การเมืองที่กดทับชีวิตคน, หรืออยากอ่านงานที่เล่มบางแต่ทิ้งแผลลึก ไม่ค่อยเหมาะกับคนที่: อยากได้พล็อตไว ๆ หรือฟีลกู้ด เพราะเล่มนี้ค่อนข้างหน่วง และตั้งคำถามกับคำว่า “ชีวิตจริง ๆ” อยู่ตลอด สรุปในแบบเรา “ว่ายวนยามสนธยา” คือหนังสือที่ทำให้ย้อนถามตัวเองว่า ถ้าต้องใช้ชีวิตแบบหลบซ่อนตลอดไป เราจะยังเรียกมันว่าการมีชีวิตอยู่ได้ไหม—และแค่นี้ก็ทำให้เล่มนี้ควรค่าแก่การอ่านแล้วจริง ๆ
