ยกให้เป็นเมนูยากสุดของปีนี้เลยละกัน กุ้งโสร่ง ให้คุณภรรยา #papamamathefamily #ดอกกระเจียวบาน #กล่องข้าวปะป๊า
กุ้งโสร่งเป็นเมนูที่ดูเหมือนง่าย แต่พอทำจริงถึงรู้เลยว่าต้องใจเย็นนิดนึง โดยเฉพาะตอน “พันเส้น” ให้สวยและไม่หลุด ตอนแรกที่ทำฉันเจอปัญหาเส้นแตก/หลุดตอนทอด เลยสรุปเป็นขั้นตอนและทริคที่ช่วยให้ทำสำเร็จมากขึ้น เผื่อใครกำลังหา “กุ้งโสร่ง วิธีทํา” แบบทำตามได้เลย วัตถุดิบที่ใช้ (ปรับตามสะดวก) - กุ้งสดแกะเปลือกผ่าหลังเอาเส้นดำออก (แนะนำไซซ์กลาง-ใหญ่ จะพันง่าย) - เส้นหมี่ซั่วหรือเส้นหมี่ขาว (หมี่ซั่วจะได้เส้นสวยและทนกว่า) - พริกไทย เกลือ/ซีอิ๊วขาวเล็กน้อย (หมักให้มีรส) - แป้งทอดกรอบหรือแป้งสาลีอเนกประสงค์ (ไว้เคลือบบางๆ ช่วยให้เส้นเกาะ) - น้ำมันสำหรับทอด วิธีทำกุ้งโสร่งแบบที่ฉันทำแล้วเวิร์ก 1) เตรียมกุ้ง: ล้างให้สะอาด ซับให้แห้งมากๆ (สำคัญ) แล้วหมักด้วยพริกไทยและซีอิ๊วขาวนิดเดียว 10–15 นาที อย่าหมักเปียกเกิน เดี๋ยวเส้นไม่เกาะ 2) เตรียมเส้น: ถ้าใช้เส้นหมี่ขาว ให้แช่น้ำพอนิ่ม “แค่ดัดได้” ไม่ต้องนิ่มเละ จากนั้นพักให้สะเด็ดน้ำ ถ้าเส้นชื้นมากให้ซับอีกที เส้นที่แฉะจะทำให้ทอดแล้วไม่กรอบและหลุดง่าย 3) เคลือบแป้งบางๆ: ก่อนพันเส้น คลุกกุ้งด้วยแป้งทอดกรอบบางๆ เหมือนพรมแป้ง ช่วยให้เส้นจับตัวกับกุ้ง และลดโอกาสเส้นหลุดตอนลงทอด 4) พันเส้น: เริ่มพันจากหัวกุ้งลงมาหางหรือกลับกันก็ได้ แต่พยายามพันให้แน่นสม่ำเสมอ อย่าหนามาก (หนาไปทอดนาน กุ้งจะแข็ง) ถ้ากลัวหลุดมากๆ ใช้ปลายเส้นสอดล็อกใต้เส้นที่พันไว้ หรือแตะน้ำแป้งนิดเดียวช่วย “ติดกาว” 5) ทอดให้กรอบสวย: ใช้ไฟกลางค่อนอ่อนให้น้ำมันร้อนก่อน (ทดสอบด้วยเส้นเล็กๆ แล้วมีฟองขึ้นสม่ำเสมอ) ค่อยๆ ลงกุ้ง อย่าแน่นกระทะ ทอดจนสีเหลืองทองแล้วตักพักบนตะแกรง ไม่แนะนำพักบนกระดาษซับมันนานๆ เพราะไอน้ำจะทำให้เส้นนิ่ม ทริคแก้ปัญหาที่เจอบ่อย - เส้นแตก/หลุดตอนทอด: สาเหตุหลักคือกุ้งเปียก เส้นเปียก หรือพันหลวม แก้ด้วยการซับให้แห้ง + คลุกแป้งบางๆ + พันให้แน่นขึ้น - สีไม่สวย/ไม่กรอบ: น้ำมันไม่ร้อนพอหรือไฟอ่อนเกิน ทำให้เส้นอมน้ำมัน ให้รอจนน้ำมันได้ที่ก่อน และทอดเป็นรอบเล็กๆ - กุ้งแข็ง: ทอดนานเกิน/ไฟแรงจัดจนกุ้งสุกเกิน พอเส้นเหลืองทองก็พอ เสิร์ฟยังไงให้อร่อย ฉันชอบกินกับน้ำจิ้มบ๊วยหรือซอสพริก หอมๆ กรอบๆ ทำใส่กล่องข้าวก็ได้ แต่แนะนำแยกน้ำจิ้มใส่ถ้วยเล็ก และพักให้คลายร้อนก่อนปิดฝากล่อง จะช่วยให้ยังกรอบอยู่ ถ้าทำครั้งแรก อย่าเพิ่งท้อค่ะ เมนูนี้ใช้ความใจเย็นล้วนๆ แต่พอได้จานที่เส้นสวยกรอบแล้วภูมิใจมากจริงๆ

































