"It would be nice to start then."
We procrastinated with the words "No time."
Until one day, time really runs out:
* M.6: No time to read the exam
* Years 1-4: No time for activities / internships / projects
* Graduation: No time, find a job
* Start job: No time, make it through pro
* Pass Pro: No Time To Do OT
* Year-end: No time. Work cleared.
* 10 years later: No time to raise children
* 20 years later: Too old to start over
* And then I thought, "It would be nice to start with that."
The core of the picture is not time.
But "priority."
Everyone has the same 24 hours.
The word "no time."
Still not making it important enough
Practical Thoughts:
1. Don't wait for free life because it's never free.
2. Start from small, but start immediately.
3. If you say you don't have time, ask back, "Or we just haven't chosen it yet."
The future is not broken because there is no chance.
But it often breaks down because we keep postponing it.
Key questions:
What's the matter with you telling yourself for so long today, "It's not time"?
ในชีวิตประจำวัน เรามักพบกับความรู้สึกว่าไม่มีเวลาเพียงพอ ทำให้มักผลัดวันประกันพรุ่งในเรื่องสำคัญต่าง ๆ จนเมื่อย้อนกลับไปก็มักคิดว่า "ถ้าเริ่มตอนนั้นคงดี" ความจริงแล้วเวลาทุกคนมี 24 ชั่วโมงเท่ากัน ต่างกันที่การจัดลำดับความสำคัญของแต่ละคน ลองถามตัวเองดูว่าเรื่องใดที่เราไม่เริ่มเพราะ "ยังไม่ถึงเวลา" จริง ๆ แล้วอาจหมายความว่า เรายังไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนั้นพอ จากประสบการณ์ส่วนตัว การตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ และทำมันทันทีแม้มีเวลาน้อย เป็นวิธีที่ช่วยให้เริ่มต้นได้ไม่ยากและไม่รู้สึกกดดัน เช่น การอ่านหนังสือวันละ 10 นาที หรือลองทำโปรเจกต์เล็ก ๆ ที่สนใจ ทำให้สร้างความต่อเนื่องและเร่งความรู้สึกสำเร็จได้เร็วขึ้น นอกจากนี้ การตระหนักว่าทุกช่วงเวลามีความคุ้มค่าและโอกาสในตัวเอง จะช่วยให้เราหลีกเลี่ยงกับดักของคำว่า "ไม่มีเวลา" ได้ดียิ่งขึ้น หากคุณกำลังเลื่อนและหาข้อแก้ตัวเพื่อไม่เริ่มอะไรสักอย่าง ให้ลองสร้างนิสัยถามตัวเองว่า "ฉันยังไม่เลือกที่จะให้ความสำคัญกับสิ่งนี้หรือเปล่า" แล้วทำการเปลี่ยนแปลงทีละเล็กน้อย เพื่อป้องกันไม่ให้อนาคตของคุณพังเพราะโอกาสที่คุณปล่อยให้ผ่านไป สุดท้าย ความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมีเวลามากมหาศาล แต่มาจากการเลือกให้ความสำคัญกับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ และการลงมือทำทันที ไม่รอให้เวลาว่างเกิดขึ้นเอง เพราะเวลาว่างนั้นอาจไม่มีวันมาถึงจริง ๆ
