Read, don't miss it.
April La Tawan
• The story tells of three boys who caught each other and became close to each other as a Save zone.
• They are all defined and defined as "outsiders."
• Outside of here, not anywhere, that's "family."
• The father-mother problem, but the three boys sat down to understand it for themselves.
• Self-thinking adults judge without asking for an opinion or asking boys' feelings.
• Until the end of the story, where it's sad and stuck in the minds of everyone who's responsible for something too late.
Personally, we read it like a stun. It's true. It's really like this. It's pity for everyone. Pity yourself too. Many days before moving on from April, Tawan and Nile.
If anyone likes a broken liver, bitter, does not spit, we recommend. Writers write very well, can be described simply, but do not feel shallow, use rich vowels, bitter to taste at all.
September "s blue
9.5/10
# Folded page # Book review # Book introduction # Trending # lemon 8 diary
จากประสบการณ์การอ่านหนังสือเมษาลาตะวัน ทำให้ผมนึกถึงความรู้สึกของการไม่เป็นที่ยอมรับภายในครอบครัว การที่ตัวละครเด็กชายสามคนถูกสังคมและครอบครัวมองว่าเป็น "คนนอก" สะท้อนให้เห็นถึงปมด้านความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและสภาพแวดล้อมทางอารมณ์ที่เด็กต้องเผชิญ เมื่อไม่ได้รับความเข้าใจจากผู้ใหญ่ ผมเองก็เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆ กันที่ต้องเรียนรู้และรับมือกับปัญหาครอบครัวด้วยตัวเองโดยไม่มีใครช่วยเหลืออย่างแท้จริง สิ่งที่ทำให้เมษาลาตะวันโดดเด่นคือการใช้ภาษาที่ไม่ซับซ้อนแต่เต็มไปด้วยอารมณ์ ถ่ายทอดความเจ็บปวดและความหวังของตัวละครได้อย่างชัดเจนและจับใจ พออ่านไปหลายครั้ง ผมรู้สึกเหมือนได้ตามติดชีวิตของเด็กๆ เหล่านั้นที่ต้องมองหาที่พึ่งทางใจในโลกของตนเอง ฉากที่เด็กๆ ต้องพยายามให้ตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของที่ไหนสักแห่ง แม้ว่าสุดท้ายจะรู้สึกจืดจางและไม่สำคัญ เป็นภาพที่ผู้คนจำนวนมากอาจเคยประสบและเข้าใจดี นอกจากนี้ จากคำกล่าวถึง "ลมพัดไม่หยุดจนทำให้จุดเทียนไม่ติด" ในบทบรรยายภาพก็เป็นสัญลักษณ์ที่ลึกซึ้งมากสำหรับความพยายามและความล้มเหลวที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในชีวิต ปัญหาในครอบครัวและความรู้สึกโดดเดี่ยวนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะมองข้าม ผมคิดว่าเมษาลาตะวันจึงเป็นหนังสือที่เหมาะสำหรับผู้ที่ชอบอ่านเรื่องที่ทั้งเฝ้ารอและปะปนไปด้วยความขมขื่น นอกจากจะได้รับความรู้สึกที่ลึกซึ้งแล้ว ยังได้ข้อคิดเกี่ยวกับการให้ความสำคัญกับคนที่ถูกมองข้ามในสังคม สรุปว่า หนังสือเล่มนี้เหมาะกับคนที่ชอบเรื่องราวซึ่งสามารถสื่ออารมณ์และความคิดได้อย่างจริงจัง โดยไม่จำเป็นต้องใช้ถ้อยคำฟุ่มเฟือย แต่เต็มไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง และหากใครเป็นสายอ่านที่ชอบเรื่องที่มีเนื้อหาขมอย่างเมษาลาตะวันนี้ ผมแนะนำให้ลองสัมผัสดูเอง แล้วคุณจะเข้าใจถึงความรู้สึกของ "คนนอก" ที่พยายามหาที่ของตัวเองในโลกใบนี้อย่างแท้จริง
