✨️
Yesterday, when we thought of work
We think about how much it will go.
We want to make ourselves proud.
The people we like are proud too.
But we feel the pressure on it
Too much
Because we were afraid we wouldn't get there.
And then we're at the same place.
Understand everyone's good intentions
But knowing that just being us is enough.
We also feel that
Just being him is enough too.
It still has a gap to breathe.
Without even asking what day
That's enough, actually. ☺️
We never really defined success.
Just water or something to eat.
We can continue walking.
ในชีวิตประจำวัน ผมเคยเจอกับความกดดันและความคาดหวังจากหลายด้าน ทั้งตัวเองและคนรอบข้าง ความรู้สึกนี้มันเหมือนแรงกดทับที่แทบจะทำให้เราหายใจไม่ออก บางครั้งก็กลัวว่าเราจะไปไม่ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ และอาจจะติดอยู่กับจุดเดิมๆ ที่ทำให้รู้สึกตัน ทั้งนี้ ผมคิดว่าเรื่องเหล่านี้เป็นสิ่งธรรมดาที่หลายๆ คนต้องเจอ เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะมองตัวเองในมุมใหม่ ผมพบว่า ‘การเป็นตัวของตัวเอง’ คือคำตอบที่ดีที่สุด เพราะเมื่อเราไม่ต้องพยายามมากเกินไปเพื่อใครหรือเพื่อความคาดหวังที่ตนเองไม่สบายใจแล้ว มันเหมือนกับว่าช่องว่างให้หายใจและให้พักผ่อนระหว่างทางชีวิตก็มีมากขึ้น นั่นทำให้ผมรู้สึกว่า การเดินไปข้างหน้าด้วยตัวตนที่แท้จริงของเราเองเป็นสิ่งที่พอเพียง ไม่ต้องไปนิยามความสำเร็จด้วยมาตรวัดจากภายนอก เช่น เงินทอง หรือความสำเร็จในแบบสังคม แต่ใช้การเติมเต็มเล็กๆ น้อยๆ อย่างการได้ดื่มน้ำเย็นๆ หรือทานของกินสักอย่างเป็นแรงผลักดันให้เดินต่อไปได้ ผมเชื่อว่าคนที่เราชอบและคนที่รักเราจะภูมิใจในสิ่งที่เราเป็น แม้เราอาจไม่ประสบความสำเร็จในแบบที่โลกคาดหวัง แต่ถ้าเราเป็นตัวเองและพอใจในทางที่เลือก สุดท้ายสิ่งนั้นก็เป็นความสำเร็จที่แท้จริงสำหรับเราได้เหมือนกัน
