จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ติดตามการเมืองไทยมาอย่างใกล้ชิด ผมเห็นว่าข้อเสนอให้ "แก้สันดานก่อนแก้รัฐธรรมนูญ" มีความหมายลึกซึ้งกว่าแค่การเปลี่ยนแปลงกฎหมาย เพราะจริงๆ แล้วปัญหาที่ประเทศไทยเผชิญมักมาจากนิสัยใจคอและทัศนคติของคนในสังคมที่บางครั้งยังมีความขัดแย้งและแบ่งแยกสูง แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงที่กล่าวถึงในภาพ OCR นั้น เป็นหนึ่งในหลักการที่เหมาะสมสำหรับการส่งเสริมให้ประชาชนเข้าใจบทบาทของตนเองในสังคมอย่างพอดี ไม่อยากให้ใครมุ่งหวังหรือทะเยอทะยานเกินตัวจนเกิดความขัดแย้งทางชนชั้น การยอมรับ "ชาวนาเป็นชาวนา" หรือ "ไพร่เป็นไพร่" นั้นควรมองในแง่ของความเข้าใจบทบาทหน้าที่และความพอเพียง ไม่ใช่เป็นการปิดกั้นความฝันหรือโอกาสของใคร นอกจากนี้ การพูดถึงกลุ่มที่ถูกเรียกว่า "สามกีบ" ก็สะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้งทางความคิดในสังคมไทยปัจจุบัน ซึ่งมีทั้งฝ่ายที่สนับสนุนและฝ่ายที่ต่อต้าน ซึ่งสิ่งนี้จะไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยการปรับเปลี่ยนมุมมองและพฤติกรรมของประชาชนร่วมกัน ในมุมมองของผม การแก้สันดานหรือทัศนคติที่ส่งเสริมความถูกต้อง ความสามัคคีและความเข้าใจซึ่งกันและกัน เป็นสิ่งที่ควรให้ความสำคัญก่อนที่จะไปเปลี่ยนรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย เพราะถ้าหากสังคมยังเต็มไปด้วยความขัดแย้งและความไม่ไว้ใจกัน การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางกฎหมายก็อาจไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างแท้จริง ดังนั้น การเสวนาหรือการพูดคุยอย่างสร้างสรรค์ในวงกว้าง จึงมีความสำคัญ เพื่อเปิดโอกาสให้แต่ละฝ่ายได้แสดงความเห็นและเข้าใจซึ่งกันและกัน ซึ่งจะช่วยให้ประชาชนเกิดความตระหนักรู้และพร้อมที่จะร่วมมือกันขับเคลื่อนสังคมไปสู่ความสงบสุขและเจริญก้าวหน้าได้ในที่สุด