จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าความไม่อ่อนแอและการตื่นตัวของจิตใจเป็นสิ่งสำคัญมากในการดำเนินชีวิตอย่างมีสติ เพื่อไม่ตกเป็นเหยื่อของสังคมที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงและผลประโยชน์ส่วนตัว สิ่งแรกคือการฝึกตนให้สามารถแยกแยะความดีและความชั่วได้อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำของผู้คนรอบตัว ผมมักจะตั้งคำถามกับสิ่งที่ได้รับฟังว่ามันสอดคล้องกับหลักความดีหรือคำสอนพระวิญญาณบริสุทธิ์หรือไม่ เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในภวังค์ของความเชื่อที่ผิดหรือการตัดสินใจที่มโนเพ้อเจ้อ นอกจากนี้ยังต้องหลีกเลี่ยงการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกลุ่มคนหรือสถานที่ที่มีความขัดแย้ง หรือมีการทำกิจกรรมบาป เช่น การเป็นพยานเท็จหรือสนับสนุนกิจกรรมที่ผิดศีลธรรม เพราะจะทำให้เราเองกลายเป็นเหยื่อหรือแม้แต่ทาสรับใช้ของบาปโดยไม่รู้ตัว จากการสังเกตพบว่า แม้ทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดี แต่ในความเป็นจริงไม่ใช่ทุกคนจะปฏิบัติตามผลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้อย่างแท้จริง การที่มีคนทำตามจริง ๆ นั้นน้อยมาก ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดความไม่เชื่อและความสงสัยในสิ่งศรัทธาหรือคำสอนต่าง ๆ ผมจึงแนะนำให้ใช้วิจารณญาณและประสบการณ์จริงเป็นตัวนำทางมากกว่าแค่เชื่อคำพูดหรือคำสอนอย่างเดียว โดยสรุป การไม่อ่อนแอทางจิตใจ ฝึกแยกแยะดีชั่ว และรักษาความบริสุทธิ์ในการกระทำ จะช่วยให้เราไม่ตกเป็นเหยื่อของกลุ่มคนที่หวังผลประโยชน์และลดความเสี่ยงที่จะต้องรับบาปในสังคมได้อย่างมาก