หมอประเสริฐบอกว่าให้ ‘ใจถึง’ กับความซนของลูก
เพราะความซน คือการเรียนรู้ของเด็ก
บ้านอาจจะรกหน่อย เสียงดังหน่อย
แต่ลูกได้ลอง ได้เล่น ได้เติบโตในแบบของเขา 🤍
จากประสบการณ์ส่วนตัว ทำให้เห็นชัดว่าการปล่อยให้ลูกได้วิ่งเล่นและสำรวจโลกด้วยตัวเองนั้นเป็นสิ่งสำคัญมาก ความซนไม่ใช่ปัญหาแต่เป็นโอกาสให้เด็กเรียนรู้และพัฒนาทักษะต่างๆ เช่น การเคลื่อนไหว การวางแผน และการแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า แม้ว่าบ้านอาจจะดูรกหรือเสียงดังบ้างในบางครั้ง แต่สิ่งเหล่านี้แลกมาด้วยพัฒนาการที่แข็งแรงและความสุขของเด็ก การตั้งใจใจถึงและปล่อยให้เด็กได้ทดลองทำในสิ่งที่สนใจอย่างปลอดภัย จะช่วยสร้างความมั่นใจและความคิดสร้างสรรค์ให้กับลูก นอกจากนี้ ผู้ปกครองยังสามารถจัดมุมหรือพื้นที่สำหรับเด็กได้เล่นอย่างอิสระ เพื่อจำกัดความรกและเสียงดังในบ้านได้บ้าง ซึ่งจะช่วยให้ดูแลได้ง่ายขึ้นและยังสนับสนุนการเรียนรู้ของเด็กไปพร้อมกัน รวมถึงการรับฟังคำแนะนำจากหมอประเสริฐที่เน้นเรื่องความเข้าใจและการสนับสนุนพัฒนาการของลูก ช่วยเพิ่มความมั่นใจให้กับพ่อแม่ว่า การใจถึงกับความซนของลูกคือวิธีที่ถูกต้องในการเลี้ยงดูลูกให้เติบโตอย่างมีคุณภาพและเป็นสุขอย่างแท้จริง
