แม่บางคนไม่ได้อยากย้อนเวลากลับเพื่อเลือกไม่มีลูกแต่แค่อยากย้อนกลับไปหาตัวเอง คนที่หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไ

ในฐานะแม่คนหนึ่ง ฉันเข้าใจความรู้สึกที่ว่าบางครั้งเราก็อยากย้อนเวลากลับไปหาตัวเองในวันที่เรายังไม่สับสนหรือละทิ้งความเป็นตัวเองไปเพราะหน้าที่การเป็นแม่ หลายครั้งฉันรู้สึกว่าตัวตนที่แท้จริงของฉันนั้นเหมือนหายไปพร้อมกับวันที่ฉันกลายเป็นแม่เต็มตัว ไม่ใช่ว่าอยากจะเปลี่ยนใจไม่เป็นแม่ แต่เป็นเพียงอยากหาความเข้าใจและความสงบในใจที่เคยมีมาก่อน ความรู้สึกนี้ไม่ได้อยู่แค่ในใจของฉันคนเดียว หลายแม่ที่ฉันรู้จักก็มักจะพูดถึงเรื่องนี้ในแง่ที่ลึกซึ้งว่า ตอนที่เราใส่ใจกับลูกมากเกินไป จนอาจละเลยการดูแลจิตใจของตัวเอง พอมองย้อนกลับก็มักจะเกิดความรู้สึกว่า "ฉันหายไปไหน" หรือ "ฉันเคยเป็นคนแบบนี้จริงๆ เหรอ" การที่จะยอมรับและเข้าใจตัวเองจึงเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยคลี่คลายความรู้สึกเหล่านี้ ในชีวิตจริง ฉันเคยพยายามหาเวลาให้กับตัวเองผ่านการเขียนบันทึกและการพูดคุยเปิดใจอย่างจริงจังกับเพื่อนๆ ที่เป็นแม่เหมือนกัน การทำแบบนี้ทำให้รู้ว่าความรู้สึกไม่ใช่ปัญหาแต่เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตและพัฒนาของเราในฐานะแม่และมนุษย์คนหนึ่ง สุดท้ายนี้ ฉันอยากแนะนำให้แม่คนไหนที่กำลังอ่านอยู่อย่ากลัวที่จะให้เวลาตัวเองได้ค้นพบและฟื้นฟูใจ เพราะแม่ที่ดูแลตัวเองได้ดี ย่อมสามารถดูแลลูกและครอบครัวได้อย่างมีคุณภาพและมีความสุขมากขึ้นจริงๆ