ใครที่กำลังหาว่า “หนวดหมึกแห้ง/หนวดปลาหมึกแห้ง” เลือกยังไงให้คุ้ม บอกเลยว่าเวลาซื้อครั้งแรกฉันก็งงเหมือนกัน เพราะหน้าตาคล้ายกันไปหมด แถมบางร้านแพ็กเป็นถุงพลาสติกใสเห็นของด้านในเต็มถุง เลยต้องอาศัยทริกสังเกตนิดนึงถึงจะได้ของดี อย่างแรกที่ฉันดูคือ “สีและผิวสัมผัส” หนวดหมึกตากแห้งที่ใหม่จะออกสีธรรมชาติ ไม่คล้ำดำหรือเหลืองจัดเกินไป ผิวควรแห้งแต่ไม่แห้งกรอบจนแตกเป็นผง ถ้าเขย่าถุงแล้วมีเศษผงเยอะมาก อาจจะแห้งเกินหรือเก็บไว้นาน ส่วนเนื้อที่ดีจะยังมีความหนึบๆ เวลาออกแรงงอเบาๆ จะไม่หักเป๊าะทันที อย่างที่สองคือ “กลิ่น” ถ้ามีโอกาสดม (หรือร้านซีลไม่แน่นเราอาจได้กลิ่นเบาๆ) หนวดหมึกแห้งควรมีกลิ่นทะเลธรรมชาติ ไม่ใช่กลิ่นเหม็นหืนหรือเปรี้ยว ถ้ากลิ่นหืนชัดๆ แปลว่าน้ำมันในปลาหมึกเริ่มออกซิไดซ์ กินแล้วไม่อร่อยและอาจระคายท้องได้ อย่างที่สามคือ “ความสะอาดของแพ็ก” ถ้าเป็นถุงพลาสติกใสให้ดูว่ามีหยดน้ำ/ความชื้นเกาะด้านในไหม ถ้ามีความชื้นเยอะ เสี่ยงขึ้นราและเหม็นอับง่าย ควรเลือกถุงที่ดูแห้งสนิทและปิดผนึกดี ถ้าเป็นแบบตักแบ่งใส่ถุง ฉันจะเลือกร้านที่เก็บไว้ในที่แห้ง ไม่โดนแดดจัด และของหมุนเวียนไว พอได้หนวดปลาหมึกแห้งมาแล้ว ฉันชอบทำ 2 แบบที่ง่ายสุด: 1) ย่าง/อบให้หอม: ใช้เตาถ่าน/หม้อทอด/กระทะย่าง ย่างไฟกลางแบบเร็วๆ พอหอมและเริ่มนุ่ม อย่าย่างนานจนแข็ง แล้วฉีกเป็นเส้นๆ 2) นึ่งให้นุ่มก่อนฉีก: ถ้าชิ้นหนา ฉันนึ่ง 1–2 นาทีแล้วค่อยฉีก จะได้เคี้ยวง่าย ไม่เหนียวเกิน น้ำจิ้มที่เข้ากันมากคือ “น้ำจิ้มซีฟู้ด” หรือ “พริกเกลือมะนาว” เพิ่มกระเทียมกับผักชีหน่อยคือจบ หรือถ้าอยากกินเพลินๆ แบบสายแซ่บ ฉันชอบคลุกพริกป่นนิด น้ำมะนาวหน่อย แล้วใส่หอมแดงซอย เป็นยำหนวดหมึกแห้งแบบเร็วมาก การเก็บรักษา: ถ้าเปิดถุงแล้ว ฉันจะแบ่งใส่กล่องปิดสนิทหรือซิปล็อก ไล่อากาศออกให้มากที่สุด แล้วแช่ตู้เย็นช่องธรรมดา (หรือช่องแข็งถ้าซื้อเยอะ) จะช่วยชะลอกลิ่นหืนและกันความชื้น เวลาอยากกินก็ค่อยเอาออกมาย่าง/อบใหม่ กลิ่นจะหอมเหมือนเพิ่งซื้อเลย สรุปคือ หนวดหมึกแห้งดีๆ ดูจากสีธรรมชาติ แห้งสนิท กลิ่นไม่หืน แพ็กสะอาด พอเลือกถูกตั้งแต่แรก จะย่างกินเล่นก็อร่อย ทำยำก็เริ่ด และเก็บได้นานแบบไม่เสียรสชาติ