Maturity 😎✨
Grow with acceptance.
The "real fucking emotions" of life.
.
True psychological maturity.
Not at "not feeling" anything.
But it is the courage to "feel fully."
Whether it's supreme happiness.
Or the pain of death
People who are not ready to feel pain.
Is the person who blocks happiness.
The biggest time in life along the way.
.
You can't choose to turn it off.
Only negative emotions!
Trying to press sadness
Or anger is like
Pressing happiness as well
.
Emotional Availability
(Emotional readiness)
People with maturity will have
High emotional readiness
They're not afraid to open up.
Good feelings and bad.
Because knowing that every emotion
Is part of living.
.
Use the main "naming emotions."
(Labeling Emotion):
When feeling bad (sad, angry)
Don't just say "feel bad."
Let's clearly name that emotion.
Like, "I'm feeling very disappointed."
Naming emotions reduces violence.
Of it in the brain immediately
.
Practice "Let It Pass" (Letting it Pass)
When negative emotions arrive, recognize that
It's there without judgment.
Or try to subdue it.
Try to look at the mood like a cloud.
That floats past and will pass by itself
This training teaches you to be
"Observer" your own life.
.
Stop escaping feelings.
Today...Be brave to "name names."
To the emotions you hide.
Acceptance of the truth in the heart
Is the first step in becoming
Strong Adult
.
จากประสบการณ์ส่วนตัวของผม การฝึกวุฒิภาวะที่แท้จริงไม่ได้หมายถึงการปิดกั้นหรือหลีกเลี่ยงความรู้สึกลบ แต่เป็นการเปิดใจรับรู้และยอมรับอารมณ์เหล่านั้นอย่างแท้จริง ซึ่งผมพบว่าการตั้งชื่ออารมณ์เป็นวิธีที่ทรงพลังมาก ช่วยลดความตึงเครียดภายในใจ เช่น แทนที่จะบอกตัวเองเพียงว่า "รู้สึกแย่" ผมจะบอกว่า "ฉันรู้สึกผิดหวังและเหนื่อยล้า" การแยกชื่ออารมณ์อย่างชัดเจนสามารถทำให้สมองของเราเห็นว่าอารมณ์นั้นเป็นเพียงสิ่งผ่านเข้ามา ไม่ใช่ตัวตนทั้งหมดของเรา อีกมุมหนึ่งที่สำคัญคือการฝึกปล่อยให้อารมณ์ลบผ่านไปไม่ยึดติดกับมัน เหมือนกับก้อนเมฆที่ลอยผ่านมา และนี่คือจุดที่ทำให้ผมสามารถเป็น "ผู้สังเกตการณ์" ของชีวิตตัวเองได้ดีขึ้นโดยไม่ถูกอารมณ์เหล่านั้นครอบงำ ในช่วงเวลาที่เจอความเจ็บปวดหรือความผิดหวัง ผมจะไม่พยายามปฏิเสธหรือสู้กับมัน แต่เลือกที่จะอยู่กับมันอย่างสงบ และปล่อยให้มันค่อย ๆ ผ่านไป นี่คือก้าวแรกในการสร้างความแข็งแกร่งภายในใจ นอกจากนี้ การที่วุฒิภาวะไม่ใช่แค่เรื่องของอายุอย่างที่โค้ชโอได้กล่าวไว้ แต่มันคือความรับผิดชอบต่อตัวเองในการจัดการกับอารมณ์อย่างมีสติ เรียนรู้ที่จะรับรู้และยอมรับตัวเองอย่างเต็มที่ จะทำให้เรามีชีวิตที่สมบูรณ์และมีความสุขมากขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่ในวันที่ดี แต่รวมถึงวันที่เจ็บปวดด้วย ซึ่งวิธีเหล่านี้ผมได้ทดลองใช้และเห็นผลลัพธ์ที่ชัดเจนว่าช่วยให้ชีวิตผมสงบและมีความมั่นคงทางจิตใจมากขึ้นจริงๆ
