Parentification หรือการที่เด็กต้องรับผิดชอบหน้าที่ของผู้ใหญ่ เกินกว่าที่วัยควรจะเป็น เป็นภาวะที่ส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อพัฒนาการทางอารมณ์และจิตใจของเด็ก หลายครั้งที่เด็กในภาวะนี้ถูกมองว่าเป็นคนเข้มแข็ง มีความรับผิดชอบ และดูแลผู้อื่นได้ดี แต่เบื้องหลังของความเข้มแข็งนี้คือความรู้สึกที่ไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงความอ่อนแอหรือมีพื้นที่สำหรับตัวเองจริงๆ ประสบการณ์ส่วนตัวที่ผมเคยพบเจอเกี่ยวกับเด็กที่เติบโตมากับภาวะ Parentification คือพวกเขามักรู้สึกว่าต้องเก็บอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองไว้คนเดียว เพราะกลัวว่าจะสร้างปัญหาเพิ่มให้ครอบครัว หรือทำให้พ่อแม่ที่รับผิดชอบหนักอยู่แล้วต้องเครียดมากขึ้น เด็กกลุ่มนี้จึงมักรู้สึกผิดทุกครั้งที่ปฏิเสธสิ่งใดหรือเมื่อต้องปกป้องขอบเขตตัวเอง ทำให้มีความเครียดและความเหนื่อยสะสมที่ไม่ค่อยได้รับการรับรู้จากคนรอบข้าง นอกจากนี้ เด็กในภาวะนี้ยังมักจะขาดโอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาการในเรื่องของการเป็นเด็กอย่างแท้จริง มีความสนุก มีความผิดพลาด และได้รับความรักแบบไม่มีเงื่อนไขโดยไม่ต้องแลกกับความรับผิดชอบมากมาย ส่งผลให้เมื่อโตขึ้น พวกเขาอาจมีปัญหาในการกำหนดขอบเขตของตัวเองและสมดุลระหว่างการดูแลผู้อื่นกับการดูแลตัวเอง การเข้าใจเรื่อง Parentification ช่วยให้เราเปิดใจและสร้างพื้นที่ปลอดภัยสำหรับเด็กที่ต้องเผชิญกับความรับผิดชอบเกินวัยเหล่านี้ เพื่อช่วยพวกเขารู้สึกว่ามีสิทธิ์ที่จะอ่อนแอและได้รับการสนับสนุนในแบบที่พวกเขาต้องการ และสามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพจิตดี ไม่ต้องแบกรับความรับผิดชอบและความรู้สึกผิดในแบบที่หนักเกินไป