Book review. Forget. Deceive. Deceive.
It seems easy to guess, but I can't guess anything.
That's Not My Name | Forget Deception
8 Points or ★ ★ ★ ★ ★
A young girl wakes up in the middle of a forest in a state of blasphemy without knowing who she is from and how she got here.
The young girl was rescued by the police and taken to a nearby police station. A short time later, a man came looking for his missing daughter. And said that she was his child. Her name was "Mary."
Mary was brought home and cared for by this man, and she thought her life was coming back to normal, but then there was something that made her think it was really the life she had spent.
Meanwhile, "Drew," a young boy who is in a nearby town, is looking for his girlfriend "Lola," who has been missing as a mystery for five weeks.
What would be the story of these two youths? Mary is the son of a man who claims to be her father, and Drew will find Layla or not.
The plot / storyline is good, fun, fun, frustrating, uncomfortable, funny, funny, and a little sad before reading. I thought it would be a little more awkward, but it's more uncomfortable, and I don't think it's YA, but YA is what makes the storyline not too slow.
The story is fast-paced, the story is very addictive, and it's always curious to know what the truth is. Will it match what we expected? It's very addictive, but there are some scenes in the early days that make me feel uncomfortable, so I can't read it in a long rush.
The story runs through two characters, starting with Mary, who reads and feels uncomfortable as previously said. Read and want to know who she is all the time. Read and think hard. Is that right? Really? It's just suspense. It's just unbelievable. And I don't want to believe it. It's probably the awkwardness of the character that the writer took so well that the reader can feel that feeling of the character.
The next is Drew's script. The story is through Drew. It's fun. It's funny. It's funny. It's a different kind of YA investigation than Mary's. But there's some frustration with some of the characters. This alternating action makes the story not boring.
It seems easy to guess, but I can't guess, I don't know, I think too much or too little, I guess almost go the other way with the truth, even though it should be guessed, because this kind of story is often read.
At the end of the story, when everything was revealed, it felt like it was very peak, peak until peak until poop. When I read it, there was no idea that the truth would be like this. It was because I was very sure of what was predicted.
It's very good overall. I don't think it's the first writing of this writer. The character's emotional transmission, thoughts, words, and actions seem very old. And another thing to appreciate is translation. The translation idioms are very good. The idioms reflect the adolescence of the character very well.
Author: Megan Lily
Translator: Arisa
Publisher: Shadow
Category: Translated Literature
# Investigative fiction # Novels and gifts # Murder fiction # Forgot to deceive # thatisnotmyname
ถ้าคุณกำลังลังเลว่า “ลืม ลวง หลอก (That’s Not My Name)” เหมาะกับตัวเองไหม หรืออยากรู้ว่าหนังสือให้อารมณ์ประมาณไหน (โดยไม่โดนสปอยล์) นี่คือสิ่งที่ผมอยากเสริมจากที่อ่านจบครับ อย่างแรกเลย เล่มนี้เด่นมากเรื่อง “ความไม่ไว้ใจคนใกล้ตัว” ตามคำโปรยบนปกที่ว่า ในวันที่ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวความทรงจำ เราจะเชื่อใครได้แค่ไหน—พออ่านจริงมันกดดันแบบค่อย ๆ บีบ ไม่ได้เน้นฉากโหดหรือเลือดสาด แต่เป็นความอึดอัดจากรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้เราสงสัยไปหมดว่า สิ่งที่ตัวละครเห็น/เชื่อมันจริงหรือเปล่า โครงเรื่องสลับมุมมอง “แมรี” กับ “ดรูว์” ทำให้จังหวะอ่านสนุกขึ้นมาก สำหรับผม พาร์ตแมรีจะเป็นโทนก้ำกึ่งระแวง ๆ ชวนคิดหนัก ส่วนพาร์ตดรูว์จะมีความสืบสวนแบบวัยรุ่น (YA) ที่อ่านเพลินกว่า และคอยช่วยให้บรรยากาศไม่หม่นจนเกินไป ใครที่ชอบนิยายสืบสวนที่เดินเรื่องเร็ว มีคำถามโยนใส่ผู้อ่านตลอด เล่มนี้ตอบโจทย์เลย สิ่งที่ผมแนะนำก่อนอ่านคือ “อย่าพยายามเดาทางแบบรีบสรุป” เพราะเล่มนี้ชอบเล่นกับสมมติฐานของคนอ่านมาก ๆ แนะนำให้ลองจดในหัวเบา ๆ ว่าเราสงสัยใคร/เหตุการณ์ไหน แล้วค่อยดูว่าหนังสือค่อย ๆ เปิดข้อมูลอะไรเพิ่มบ้าง จะสนุกกว่าอ่านแบบพยายามจับผิดตั้งแต่หน้าแรก อีกอย่างที่หลายคนอาจอยากรู้: ถึงจะมีโทนลึกลับและมีประเด็นการหายตัวไป แต่มันไม่ได้เป็นนิยาย “ละทึกขวัญหนัก ๆ” ตลอดเวลา จะเป็นความระทึกแบบกดดันและค่อย ๆ เฉลยมากกว่า และเพราะเป็น YA ภาษากับบทสนทนาจะอ่านง่าย ไหลลื่น (ฉบับแปลทำได้ดีจริง ๆ) เหมาะกับคนที่อยากได้เล่มสืบสวนที่อ่านไว ติดมือ และมีจุดพีคช่วงท้าย สำหรับคนที่เสิร์ชหาแนวอ่านคล้าย ๆ กัน (หรือเผลอเจอคำค้นแปลก ๆ อย่าง “vk มนุษย์ล่องหน” แล้วหลงเข้ามา) อันนี้ขอยืนยันว่าเล่มนี้โฟกัสที่ปริศนาตัวตน/ความทรงจำและการหายตัวไป ไม่ได้เป็นแนวซูเปอร์ฮีโร่หรือมนุษย์ล่องหนอะไรครับ สรุปแบบคนอ่านจริง: ถ้าคุณชอบนิยายสืบสวนที่ “หลอกเก่ง” อ่านแล้วตั้งคำถามตลอดเวลา และชอบโมเมนต์เฉลยที่ทำให้เราเหวอเงียบ ๆ ตอนจบ ลืม ลวง หลอก เป็นเล่มที่คุ้มเวลามากครับ
