『暗闇のささやき』のレビュー
最初の50ページは何でもないが、次のページは非常に乱れているため、置くことができない。
暗闇からのささやき
9ポイントまたは★★★★★☆
「たくや」が友人が論文のために作った別荘の近くに行く途中、彼は運転している彼にほとんどひかれるほどいたずらをした2人の少年に出会いました。
二人の少年は「ミヤ」と「マド」と名付けられました。田谷は二人を家や屋敷に連れて行った後、2階の屋敷の窓から奇妙な影に遭遇しました。
タグヤが屋敷の真実を調査した後、多くの謎に直面します。大量殺人事件、屋敷の所有者の息子の失踪、そして森の真ん中にある臓器の一部が失われた死体など、読者が予測するのが難しい多くの謎を調査 することを余儀なくされます。
タクヤと2人の子供たちの物語は何になるのでしょうか?それはどれだけスリリングで、どんなパズルを読まなければならないのでしょうか?
良いプロット/ストーリー、楽しく、スリリングで、少し心に残る、事件やパズルはあまり複雑ではなく、読みやすく、理解しやすいです。
物語の最初の部分は密かに鈍いですが、次の部分は非常に速いです。プロローグでの物語の実行は非常に興味深いですが、次の章は少し退屈ですが、50ページを過ぎると非常に苦痛です。私はそれを読んで、ほとんど手放せません。
アクションは異なる視点の会話になります。各章は2人の子供とその兄弟の会話になります。最初は混乱しました。謎だったので混乱しました。
役割に入ると、屋敷について背景にいるたくやや、典型的な捜査官である両方の子供の家族について、スリルを感じさせる屋敷の景色を反映する家庭教師の「はるか」が挿入されます。それは私のお気に入りの景色です。
犯人を推測するのはとても難しいです。それが出てきたとき、私はそれがこの人だとは思わないということです。誰もが確実に推測することはできないと思いますし、推測するのは少し難しいです。
エピソードの最後に、すべてが殺人犯から始まったとき、私はとても驚きました。動機はずっとくだらなく、すごく斬新でした。私はこれまでにこの動機を読んだことがありませんでしたが、少しずる賢く 、少し中毒性がありました。
全体的にとても良いですが、あまりワウではありません。私はそれがとても好きです。見るのはとても楽しいです。私がそれを読んだとき、私はそれを置くことができません。イベントはとても速く、とてもエキサイティングです。それを置くために、読み続けるものは何もありません。個人的には、最初の本の方がエキサイティングだと感じるよりも好きです。その時、私は小説業界で戦ったばかりだったので、すごいです。
Author:あやすじゆきと
翻訳者:チーウォンAswsena
出版社:プリズム
カテゴリー:翻訳文学
เผื่อใครเจอชื่อคล้าย ๆ กันแล้วสับสน (อย่าง “เสียงเดิน นิยาย”, “พี่น้องบ้านนี้มีความลับ”, หรือ “เสียงร่ำไห้จากเถ้ากระดูก”) โพสต์นี้ขอปักหมุดให้ชัดว่าเล่มที่รีวิวคือ “เสียงกระซิบจากความมืด” (暗闇の囁き) แนวสืบสวน-ฆาตกรรม-ระทึกขวัญโทนคฤหาสน์ลึกลับในป่ามืด บรรยากาศมาแบบภาพปกเลย: คฤหาสน์เก่า ๆ ท่ามกลางต้นไม้ดำมืด อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเดินเข้าไปในพื้นที่ที่ “มีอะไรไม่ชอบมาพากล” ตลอดเวลา ถ้าคุณเป็นสายหา “นิยายสืบสวนคฤหาสน์ลึกลับ” เล่มนี้ตอบโจทย์มาก เพราะแกนหลักคือการตามเงื่อนงำเกี่ยวกับคฤหาสน์และครอบครัวของเด็กสองคน (มิยะ กับ มาโดะ) แล้วโยนปริศนามาให้เก็บเรื่อย ๆ ทั้งข่าวลือคดีฆาตกรรม การหายตัวไป และศพในป่าที่เหมือนถูกปิดบังบางอย่าง จุดที่ทำให้รู้สึกสนุกคือมันไม่ได้ซับซ้อนจนอ่านยาก แต่ก็ไม่ได้ “เดาง่าย” แบบอ่านผ่าน ๆ แล้วรู้ทันตั้งแต่ต้น ส่วนคำถามที่หลายคนมักอยากรู้ก่อนซื้อ/ก่อนอ่าน คือ “เริ่มสนุกตอนไหน” จากประสบการณ์เรา ช่วงแรกจะค่อนข้างอืดจริง (เหมือนกำลังปูพื้น ทำให้เราต้องอดทนหน่อย) แต่พอผ่านช่วงประมาณ 50 หน้าแรกไป จังหวะเรื่องจะติดเครื่องแบบชัดมาก เหตุการณ์ถี่ขึ้น แรงกดดันเพิ่มขึ้น และความสงสัยเกี่ยวกับคฤหาสน์กับคนในนั้นจะพุ่งจนเผลออ่านยาว ๆ อีกอย่างที่อยากแนะนำให้สังเกตระหว่างอ่าน คือ “มุมมองการเล่า” เรื่องนี้ชอบตัดสลับมุมมอง ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังต่อจิ๊กซอว์คนละกล่อง แล้วค่อย ๆ เห็นภาพเดียวกันทีหลัง โดยเฉพาะพาร์ตของ “ฮารุกะ” (ครูสอนพิเศษ) จะให้โทนหลอน ๆ และทำให้บรรยากาศคฤหาสน์ดูน่ากลัวขึ้นแบบไม่ต้องพึ่งผี แค่ความผิดปกติของผู้คนและสถานที่ก็ชวนขนลุกแล้ว ถ้าคุณกำลังเลือกเล่มอ่านและลังเลว่าเล่มนี้เหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบนิยายสืบสวนอ่านง่าย ปมไม่ซับซ้อนเกินไป แต่ต้องมีความลุ้นระทึกและอยากได้ “จบที่เฉลยแล้วอึ้ง” แบบต้องหยุดคิดสักพัก แนะนำให้ลองอ่านแบบเผื่อใจช่วงต้นนิดนึง แล้วคุณอาจได้ฟีลเดียวกับเรา คือหลังจากนั้นอ่านเพลินจนแทบวางไม่ลง
