ถ้าใครกำลังหา “นิสัยเสีย ภาษาอังกฤษ” หรือ “เสียบุคลิกภาพ ภาษาอังกฤษ” เราแนะนำให้จำเป็น “กลุ่มสถานการณ์” จะใช้ได้ไวกว่าแค่ท่องเป็นคำ ๆ ค่ะ เพราะเวลาเจอคนจริง ๆ เรามักจะอยากอธิบายพฤติกรรมให้ตรงจุด เช่น เขาเป็นคนขี้นินทา ชอบเรียกร้องความสนใจ หรือหน้าไหว้หลังหลอก 1) กลุ่ม “พูดไม่จริงใจ/สองหน้า” - two-faced = หน้าไหว้หลังหลอก (ใช้ตอนคนพูดดีกับเรา แต่ไปพูดอีกอย่างลับหลัง) - hypocrite = เสแสร้ง/มือถือสาก ปากถือศีล (ใช้เวลาคนทำอีกอย่างแต่พูดสอนคนอื่นอีกอย่าง) 2) กลุ่ม “ขี้เม้า/ปล่อยข่าว” (คำในรูปเจอบ่อยมาก) - gossipy = ขี้เม้า ขี้นินทา (เน้นนิสัยชอบเม้า) - gossipmonger = คนชอบนินทา/ปล่อยข่าวลือ (เน้นเป็น “คนที่ทำ” เหมือนเป็นตัวตนเลย) ทริคจำง่าย ๆ: ลงท้าย -y มักเป็นอาการ/นิสัย (gossipy) ส่วนคำที่เป็นตัวคนชัด ๆ จะเป็นคำนาม (gossipmonger) 3) กลุ่ม “ชอบอวด/ชอบโชว์” - boastful / show-off = ขี้อวด/ชอบโชว์ สองคำนี้ใกล้กันมาก ถ้าอยากพูดให้เป็นธรรมชาติ เรามักใช้ “He’s such a show-off.” ในชีวิตประจำวันบ่อยค่ะ 4) กลุ่ม “ขี้เกียจ/ไม่รับผิดชอบ” - lazy = ขี้เกียจ (คำพื้นฐาน แต่ใช้จริงบ่อยสุด) - slacker = คนที่ชอบอู้งาน/ไม่เอาจริง (แรงกว่านิดนึง เหมือนคนที่ปล่อยตัว) 5) กลุ่ม “อารมณ์ขึ้นง่าย/ดราม่า” - short-tempered = ขี้โมโห/หัวร้อน - hot-headed = ใจร้อน ควบคุมอารมณ์ไม่เก่ง - overly emotional = เซนซิทีฟ/ใช้อารมณ์มากไป - dramatic = ดราม่าเก่ง/เวอร์ ถ้าอยากพูดแบบไม่แรงเกิน ลองเติมนุ่ม ๆ เช่น “He can be a bit short-tempered sometimes.” 6) กลุ่ม “เถียงเก่ง/ไม่ยอมรับผิด” - defensive = ชอบแก้ตัว/ตั้งการ์ดทันที - excuse maker = คนชอบหาเหตุผลแก้ตัวตลอด - never admits fault = ไม่เคยยอมรับว่าตัวเองผิด - stubborn = ดื้อ/หัวแข็ง ประโยคสั้น ๆ ที่ใช้ได้ทันที (เอาไว้คุยกับเพื่อน/ในที่ทำงาน) - “Don’t be two-faced.” = อย่าทำสองหน้า - “She’s being defensive.” = เขากำลังตั้งการ์ด/ไม่รับฟัง - “Stop being dramatic.” = อย่าเวอร์/อย่าดราม่า - “He’s a gossipmonger.” = เขาเป็นสายปล่อยข่าว/เม้าท์เก่ง สุดท้าย ถ้าจะให้สุภาพและไม่ดูตัดสินคนเกินไป เรามักพูดว่า “toxic behavior” มากกว่าบอกว่า “toxic person” เช่น “That’s toxic behavior.” จะฟังเป็นกลางกว่า และยังสื่อว่าเป็นเรื่องพฤติกรรมที่ปรับได้ค่ะ