"โยมเอ๋ย อย่าไปโกรธคนที่เคยทำร้ายเราเลย"

จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้ที่จะไม่โกรธคนที่เคยทำร้ายเรานั้นเป็นเรื่องยาก แต่ก็เป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้ใจเราเบาขึ้นและปลอดภัยจากความทุกข์ ธรรมะประจำวันสอนให้เราเข้าใจว่า ความโกรธนั้นเป็นเหมือนฟันหลอที่ยังรอฟันขึ้น ซึ่งหมายถึงอารมณ์ที่ยังไม่พร้อมจะถูกเยียวยาและอาจทำให้เกิดความเจ็บปวดภายในใจ เมื่อเราเลือกที่จะไม่โกรธและปล่อยวางความรู้สึกแย่ ๆ เหล่านั้น เราจะเปิดโอกาสให้ใจเราได้รับความสงบและแข็งแรงขึ้น การฟังธรรมะยามเช้าหรือฟังธรรมบ่อย ๆ ก็ช่วยให้เราเห็นมุมมองใหม่ ๆ และรู้จักให้อภัยอย่างแท้จริง ซึ่งไม่ใช่แค่เพื่อผู้อื่น แต่เป็นเพื่อความสุขของตัวเราเอง นอกจากนี้ การมีสติรู้ตัวและทำสมาธิในแต่ละวันจะช่วยลดแรงกระตุ้นของความโกรธและความเจ็บปวดในใจ เหมือนการบำรุงฟันหลอที่รอฟันขึ้นจนแข็งแรง การดูแลใจให้ดีเหมือนดูแลฟันหลอ จะช่วยให้เราผ่านพ้นความทุกข์และมีชีวิตที่เบาสบายขึ้นจริง ๆ