จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ติดตามนโยบายและมาตรการช่วยเหลือคนพิการ การเพิ่มเบี้ยพิการขึ้นเป็น 1,000 บาทต่อเดือนถือเป็นก้าวสำคัญมากที่ช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของผู้พิการและครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้พิการที่ยังไม่สามารถได้รับบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ การเปิดโอกาสให้เครือญาติที่ผ่านการอบรมและได้รับใบรับรอง สามารถรับค่าตอบแทนเพื่อดูแลผู้พิการได้ถึง 60 บาทต่อชั่วโมงหรือประมาณ 10,800 บาทต่อเดือนนั้น ผม/ดิฉันเห็นว่าเป็นแนวทางที่ดีมาก เพราะจะช่วยส่งเสริมให้ผู้พิการได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด และครอบครัวก็ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงมากกับการดูแล นอกจากนี้ การขยายวงเงินกู้ยืมสำหรับประกอบอาชีพจาก 120,000 บาทเป็น 300,000 บาท จะช่วยให้ผู้พิการมีโอกาสสร้างรายได้และพึ่งพาตนเองได้มากขึ้น จากประสบการณ์ของเพื่อนที่เคยได้รับการสนับสนุนทุนประกอบอาชีพ พบว่าสิ่งเหล่านี้สร้างความมั่นใจให้ผู้พิการกล้าลงมือทำงานและสร้างฐานะทางการเงิน สุดท้าย การจัดหากายอุปกรณ์จำนวน 17,000 รายการในโครงการนี้ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นมาก เพราะอุปกรณ์เหล่านี้ช่วยเพิ่มความคล่องตัวและช่วยให้ผู้พิการใช้ชีวิตได้อิสระมากขึ้น ทั้งหมดนี้สะท้อนให้เห็นว่ารัฐบาลไม่เพียงแค่สนับสนุนด้านการเงินอย่างเดียว แต่ยังส่งเสริมคุณภาพชีวิตและความยั่งยืนของผู้พิการในครอบครัวและสังคมได้อย่างแท้จริง