ทาสเพื่อสนองความต้องการของมนุษย์ ไม่ใช่ความต้องการของพระพุทธเจ้า
Thai Raja หรือ "ประตูผา" ถูกมอบให้ศรีลังกาโดยประเทศไทยในปี 1979 เพื่อเข้าร่วมเทศกาลเปราฮีรา (Perahera) ที่วัดพระเขี้ยวแก้วในเมืองแคนดี้
นี่คือสภาพของเขาในวันนี้
“ถูกล่ามด้วยโซ่สั้น ๆ อยู่กับที่ ต้องปัสสาวะและถ่ายในที่เดียวกัน” นี่คือวิธีที่เขาใช้ชีวิตเกือบทั้งหมด ยกเว้นตอนที่ต้องทำงานให้มนุษย์ ลองสังเกตแผลเป็นที่ขา ของเขาให้ดี มันบอกเล่าเรื่องราวของชีวิตอันน่าเวทนาที่เขาต้องทนอยู่ในศรีลังกา
ในฐานะทาสเพื่อสนองความต้องการของมนุษย์ ไม่ใช่ความต้องการของพระพุทธเจ้า
ปรัชญาพุทธศาสนามีรากฐานอยู่ที่ความเมตตาต่อสรรพชีวิต และชัดเจนว่าไม่เห็นด้วยกับการทารุณสัตว์ การบังคับให้ช้างเข้าร่วมเทศกาลเปราฮีราขัดกับหลักการนี้โดยสิ้นเชิง
ศาสนา ประเพณี และวัฒนธรรมของมนุษย์ ไม่มีความหมายอะไรสำหรับช้าง
ช้าง เพียงแค่อยากเป็นช้าง —
ได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระในธรรมชาติ กับพวกพ้องของเขาเอง
แล้วศรีลังกาได้ดูแลเขาตามมาตรฐานขั้นต่ำของสวัสดิภาพช้างในที่กักขังหรือไม่?
คำตอบคือ.....ไม่
Here is the English translation:
Thai Raja, an elephant from Pratu Pha, was gifted to Sri Lanka by Thailand in 1979 to take part in the Perahera festival at the Temple of the Tooth in Kandy.
This is his condition today.
“Chained in short restraints, forced to stand in one place, urinating and defecating in the same spot.”
This is how he has spent most of his life—except when he is made to work for humans. Look closely at the scars on his legs; they tell the story of the suffering he has endured in Sri Lanka.
He lives as a slave to serve human desires, not the teachings of the Buddha.
Buddhist philosophy is rooted in compassion for all living beings, and clearly opposes cruelty to animals. Forcing elephants to participate in the Perahera festival directly contradicts these principles.
Religion, tradition, and human culture mean nothing to an elephant.
An elephant simply wants to be an elephant—
to live freely in nature, among its own kind.
And has Sri Lanka cared for him according to even the minimum standards of elephant welfare in captivity?
The answer is… no.
#WorldAnimalProtection #AnimalWelfare #EndAnimalCruelty #PETA #GlobalAnimalRights #petsmile longevity #Doctor Chopetch
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเห็นช้างในสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งที่ถูกล่ามโซ่และจำกัดการเคลื่อนไหวอย่างเข้มงวด เหมือนกับสภาพของ "ประตูผา" ที่ศรีลังกาซึ่งถูกบังคับให้ทำงานในเทศกาลเปราฮีรา ช้างเหล่านี้มักถูกกักบริเวณในพื้นที่เล็กๆ ที่พวกมันไม่สามารถแสดงพฤติกรรมตามธรรมชาติ เช่น การเดินเล่น การสังคมกับช้างตัวอื่น หรือแม้แต่การหาอาหารที่หลากหลายได้ การถูกขังในกรอบโซ่สั้นทำให้ช้างเกิดแผลเหวอะตามขาและจิตใจเริ่มมีอาการเครียดสะสม ทั้งยังเสี่ยงต่อโรคต่างๆ จากการอยู่นิ่งๆ ไม่ได้เคลื่อนไหวร่างกายเพียงพอ นอกจากนี้การบังคับช้างเข้าร่วมในกิจกรรมที่ก่อให้เกิดความเครียดและเจ็บปวดเช่นต้องยืนเป็นเวลานานๆ หรือการรับมือกับเสียงดังมาก ๆ ของเทศกาลยิ่งทำให้สภาพชีวิตของพวกมันเลวร้ายลง ในฐานะผู้ที่รักและเคารพในพุทธศาสนาและสัตว์ เราควรตั้งคำถามและสนับสนุนมาตรฐานสวัสดิภาพสัตว์ที่เหมาะสม เพื่อให้ช้างมีชีวิตที่ดีขึ้นและสอดคล้องกับปรัชญาเมตตาของพระพุทธเจ้า การปฏิบัติที่ไม่สร้างความทุกข์ทรมานควรได้รับการส่งเสริมแทนการใช้ช้างเป็นเพียงเครื่องมือเพื่อความสนุกสนานของมนุษย์ นอกจากนี้ การนำเสนอเรื่องราวเช่นนี้ในวงกว้างยังช่วยให้ประชาชนตระหนักถึงปัญหาการทารุณสัตว์ และสนับสนุนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบายและจิตสำนึก เราควรร่วมมือกันเพื่อขอให้รัฐบาลและองค์กรที่เกี่ยวข้องรับผิดชอบในเรื่องการดูแลช้าง "ประตูผา" และช้างทั้งหมดที่ถูกขังในที่ที่ไม่ได้มาตรฐานให้ได้รับการคุ้มครองและอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดียิ่งขึ้น ท้ายสุดนี้ ช้างเป็นสัตว์ที่มีความฉลาดและมีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ พวกมันสมควรได้รับความเคารพและมีโอกาสใช้ชีวิตตามธรรมชาติที่ควรจะเป็นอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงแค่เครื่องมือสนองความต้องการของมนุษย์เท่านั้น
