จากประสบการณ์ส่วนตัว ที่ได้ลองปรับความเร็ววิ่งทีละนิดตามคำแนะนำในบทความ พบว่าการค่อยๆ เพิ่มสปีดช่วยให้ร่างกายสามารถรับมือกับความเหนื่อยได้ดีขึ้นโดยไม่รู้สึกเหมือนถูกบีบให้เร่งจนเกินไป โดยส่วนมากผมจะตั้งเป้าวิ่งให้หัวใจเต้นอยู่ในช่วง 85-100 BPM เพื่อให้การออกกำลังกายเป็นไปอย่างยั่งยืนและไม่เสี่ยงต่อการบาดเจ็บ เมื่อรู้สึกว่าสามารถรักษาระดับนี้ได้นานขึ้น ก็จะค่อยๆ เพิ่มความเร็วให้สูงขึ้นจนหัวใจเต้นแตะ 120 BPM ขึ้นไปในช่วงที่ต้องออกแรงเต็มที่ เช่น ช่วงเร่งสปีดสุดท้ายของการวิ่ง สิ่งสำคัญอีกอย่างคือการฟังสัญญาณร่างกายและอย่าเร่งมากเกินไป โดยเฉพาะในวันที่อากาศร้อนหรือเหนื่อยล้าจากการวิ่งวันก่อนหน้า ทางที่ดีควรเดินพักและปรับจังหวะก่อนกลับมาวิ่งต่อ การพัฒนาเทคนิคแบบนี้ช่วยให้วิ่งได้ไกลขึ้นและเร็วขึ้นในระยะยาว อีกทั้งยังช่วยป้องกันการบาดเจ็บและซึมเศร้าจากการใช้แรงเกินจำเป็น ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมรู้สึกได้จากการฝึกซ้อมและการทำความเข้าใจอัตราการเต้นหัวใจอย่างละเอียด