จากประสบการณ์และการติดตามสถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและจีน ผมเห็นว่าการต่อรองกับจีนเป็นเรื่องที่ไทยไม่ควรมองข้าม เพราะจีนถือเป็นคู่ค้ารายใหญ่และมีอิทธิพลสูงในภูมิภาค การต่อรองที่มีประสิทธิภาพจะช่วยให้ไทยได้ประโยชน์มากขึ้นในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน เช่น โครงการรถไฟเชื่อมโยงระหว่างประเทศ รวมถึงการจัดการโซนนิ่ง (Zoning) เพื่อให้เหมาะสมกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ ทั้งนี้ การต่อรองต้องใช้ข้อมูลและการวิเคราะห์ที่รอบคอบ เช่น การประเมินความต้องการของตลาด การปลูกพืชส่งออก และการแปรรูปสินค้าทางเศรษฐกิจให้ได้มาตรฐาน นอกจากนี้ การทำความเข้าใจธรรมชาติของคู่เจรจา เช่น การรู้จักวิธีต่อรองแบบยกชุด และการตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน จะช่วยให้ไทยสามารถรักษาผลประโยชน์ได้ดียิ่งขึ้น อย่างที่พล.อ.รังษีกิติญาณทรัพย์ แนะนำไว้ว่า เราต้องทำตัวของเราให้สามารถต่อรองได้ ไม่ใช่แค่ยอมรับเงื่อนไขเพียงฝ่ายเดียว เพื่อสร้างความสมดุลและความยั่งยืนในความสัมพันธ์ทางธุรกิจและการพัฒนาเศรษฐกิจระหว่างประเทศ