หลายครั้งที่เราพบตัวเองกำลังหลีกหนีความเจ็บปวดด้วยการนอนหลับ แต่บางครั้งความเครียดหรือความเศร้าจากภายในกลับทำให้นอนไม่หลับเลย ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่ทำให้รู้สึกท้อแท้และสับสนมากๆ ในช่วงเวลานั้น การพูดคุยกับคนใกล้ชิดหรือหาความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญสามารถช่วยได้มาก ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่เหมือนอยากหายไปเฉยๆ โดยที่ไม่รู้จะเริ่มต้นแก้ไขอย่างไร แต่เมื่อได้เปิดใจและพูดถึงความรู้สึกของตัวเองกับคนที่เข้าใจ เช่น เพื่อนหรือครอบครัว ก็รู้สึกเหมือนได้รับพลังใจและไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป นอกจากนี้ การตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในแต่ละวัน เช่น การออกกำลังกาย หรือการใช้เวลาทำกิจกรรมที่ชอบ ก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องให้โอกาสตัวเองได้รู้สึกถึงความเจ็บปวด และไม่ต้องรีบแก้ไขทันที เพราะการฟื้นฟูทางจิตใจเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลา และการหาความช่วยเหลือไม่ใช่เรื่องน่าละอาย เปลี่ยนความซึมเศร้าและความอยากหายไปเฉยๆ ให้เป็นแรงผลักดันในการเริ่มต้นดูแลตัวเองอย่างใจเย็น และมั่นใจว่าจะมีวันที่ดีขึ้นแน่นอน