เมื่อเวลาผ่านไป หลายคนจะพบว่าความรู้สึกไม่อยากออกกล้องเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะเมื่อโตขึ้น เหตุผลนี้อาจมาจากประสบการณ์ในอดีต ความไม่มั่นใจในรูปลักษณ์ตัวเอง หรือความรู้สึกกดดันเมื่อถูกจับจ้อง สำหรับตัวเอง การที่ไม่ชอบออกกล้องเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับความรู้สึกเขินอายและไม่มั่นใจในภาพลักษณ์ การออกกล้องทำให้ต้องแสดงตัวตน หรือเปิดเผยความรู้สึกที่บางครั้งก็ไม่อยากแชร์กับคนอื่น แต่ก็มีวิธีที่ช่วยได้ เช่น การฝึกถ่ายภาพด้วยตัวเองเพื่อทำความคุ้นเคยกับมุมกล้องและแสงไฟ หรือการพูดคุยและแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับคนที่รู้สึกแบบเดียวกัน จะช่วยให้รู้ว่าความรู้สึกนี้เป็นเรื่องปกติ นอกจากนี้ การโฟกัสที่ความสุขและความเป็นตัวเองมากกว่าความสมบูรณ์แบบในการถ่ายภาพ ยังเป็นวิธีที่ช่วยปลดปล่อยจากความวิตกกังวล การยอมรับความรู้สึกว่า 'ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ' เป็นก้าวแรกที่สำคัญ การออกกล้องไม่ได้หมายความว่าจะต้องดูดีที่สุดเสมอไป แต่คือการบันทึกช่วงเวลาที่สื่อความเป็นเราอย่างแท้จริง ซึ่งนั่นคือสิ่งที่มีค่าและเชื่อมโยงกับความทรงจำได้ดีที่สุดทุกครั้งที่ได้กลับมาดูภาพถ่ายเหล่านั้น