ครั้งหนึ่งในการไปทานข้าวกับเพื่อนๆ ฉันสังเกตเห็นว่าคนหนึ่งหมดจานได้ไวมาก ภายในเวลาประมาณ 5 นาที ในขณะที่อีกคนกินช้ากว่ามากจนดูเหมือนจะไม่เสร็จเสียที เหมือนกับในภาพที่ถ่ายมา เรื่องนี้ทำให้ฉันรู้สึกถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มคนที่กินเร็วและกินช้า สำหรับคนที่กินเร็วเหมือนไม่อยากปล่อยให้จานอาหารว่างหรือแช่อยู่บนโต๊ะนาน พวกเขามักจะได้รสชาติอาหารอย่างเต็มที่และไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยในการทาน อาจจะเพราะความหิวหรือความชอบส่วนตัว ในขณะที่คนที่กินช้ากว่า อาจจะมีเหตุผลเช่นการสนทนาในระหว่างทานอาหาร, การลิ้มรสอาหารอย่างช้าๆ หรืออาจจะไม่รีบเร่งอะไรเลย จากประสบการณ์ของฉัน พบว่าการรอคนกินช้าบางครั้งก็ทำให้รู้สึกหงุดหงิดหรือเห้ออออ เหมือนกับสถานการณ์ในภาพที่ถ้าฉันหมดถ้วยไปแล้วและต้องมานั่งรออีกคนที่กินยังไม่เสร็จนี่แหละ ยิ่งถ้าอิ่มแล้วก็ยิ่งทำให้ไม่อยากนั่งรอต่อและรู้สึกเบื่อ อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างนี้ก็สอนให้ฉันเข้าใจว่าการกินอาหารไม่ใช่เรื่องเร่งรีบเสมอไป บางครั้งการกินช้าๆ อาจช่วยเพิ่มความสุขและการรับรู้รสชาติให้ดีขึ้น และคนแต่ละคนมีวิธีในการสนุกกับอาหารแตกต่างกัน หากต้องออกไปกินกับเพื่อนหลายคน การมีความอดทนและไม่เร่งรัดกันก็จะช่วยให้บรรยากาศดีขึ้นและทุกคนมีความสุขกับมื้ออาหารร่วมกันมากขึ้น