เรื่องToxic ในวงการพยาบาล 👩🏻‍⚕️🤍

ถ้าพูดถึง “ด้านมืดพยาบาล” ที่หลายคนสงสัย ส่วนตัวเจอจริงๆ ว่าความ Toxic ในที่ทำงานเกิดได้หลายรูปแบบ และในแผนกที่ผู้หญิงเยอะ บางทีความกดดันจะถูกส่งต่อกันแบบไม่รู้ตัว สิ่งที่เจอบ่อยคือ 1) โดนประจานในไลน์กลุ่ม/แชททีม พิมพ์ตำหนิแบบไม่ไว้หน้า 2) โดนนินทา/ตั้งกลุ่มย่อยคุยกัน 3) โดนตะคอกต่อหน้าคนไข้หรือทีมอื่น 4) โดนตราว่า “ไม่เรียนรู้งาน” ทั้งที่งานใหม่ ระบบใหม่ หรือคนสอนไม่ชัด สิ่งที่อยากแชร์คือ Toxic แบบนี้ไม่ได้ทำร้ายแค่ความรู้สึก แต่มันทำให้การทำงานเสี่ยงพลาดได้ เพราะคนที่ถูกกดจะยิ่งเครียด ยิ่งเกร็ง ยิ่งไม่กล้าถาม จนสะสมหนักๆ บางคนถึงขั้นนอนไม่หลับ ร้องไห้ก่อนขึ้นเวร หรือเครียดจนต้อง admit ก็มีจริง วิธีรับมือที่เราใช้ (และช่วยให้ผ่านวันแย่ๆ มาได้) คือ “แยกงานกับความสัมพันธ์” ให้ชัด เรามาทำงานหาเงิน ไม่ได้มาหาเพื่อน ถ้าเขาไม่ชอบเรา เราไม่จำเป็นต้องเอามาเป็นตัวชี้วัดคุณค่าตัวเอง สิ่งที่โฟกัสคือความปลอดภัยคนไข้และมาตรฐานงานของเรา อีกอย่างที่สำคัญคือเก็บหลักฐานแบบมืออาชีพ ถ้าโดนว่ากล่าวผ่านไลน์กลุ่มหรือโดนโยนความผิดแบบไม่แฟร์ แคปหน้าจอไว้ บันทึกวันเวลา/เหตุการณ์ไว้สั้นๆ (ไม่ต้องดราม่า แค่ข้อเท็จจริง) เผื่อจำเป็นต้องคุยกับหัวหน้าหรือ HR จะได้อธิบายได้ตรงประเด็น เวลาโดนตะคอก เราพยายามตั้งสติและตอบสั้นๆ ด้วยโทนสุภาพ เช่น “รับทราบค่ะ เดี๋ยวแก้ไขตามนี้” แล้วค่อยไปถามรายละเอียดตอนอารมณ์เขาลง เพราะการเถียงตอนนั้นมักบานปลาย และสุดท้ายคนที่เหนื่อยคือเรา ถ้ารู้สึกเริ่มไม่ไหว ให้เช็กสัญญาณเตือนตัวเอง: ปวดหัวบ่อย ใจสั่น ร้องไห้ไม่มีเหตุผล กลัวไปทำงาน หรือหมดแรงจนใช้ชีวิตนอกงานไม่ได้ ถ้ามีข้อใดข้อหนึ่งต่อเนื่อง แนะนำให้คุยกับคนที่ไว้ใจ นัดพบผู้เชี่ยวชาญ หรือปรึกษาแพทย์/นักจิตวิทยา อย่ารอให้หนักจนร่างกายพัง สุดท้าย ถ้าสภาพแวดล้อมไม่เปลี่ยนจริงๆ การย้ายวอร์ด ย้ายรพ. หรือหางานที่เหมาะกับเรา ไม่ใช่ความล้มเหลวเลย มันคือการเลือกที่ทำให้เราอยู่ในวิชาชีพนี้ได้แบบไม่ต้องแลกสุขภาพใจ