Is the Inner Child in us working?
Used to lose zero just because "chat is heavy right"
Or other people's little words?..In fact, we're old enough to run a team or manage a difficult project through the ranks.
.
If ever...That's how the Inner Child in us works.
This kind of "beyond number" feeling is not because we are weak, but that the memory button of the past is poked up. This child often appears in the form of frustration, fear of being dumped, or the feeling that we are not important enough, which is often an old wound that we have not yet managed.
.
Understanding the Inner Child is not a beautiful world, but it is about knowing the "keypad" in your mind, why certain situations influence us so that we can move on as smart adults and not let the past control the current life game.
.
Grown up and true...But we today are always making noise in some rhythm, just listening and knowing how to comfort ourselves, and then we can move on as elegant adults. 🤍✨
.
ในชีวิตประจำวัน หลายครั้งที่เรารู้สึกนอยด์หรือเสียศูนย์กับเรื่องเล็ก ๆ เช่น การที่ใครบางคนไม่ตอบแชตทันที หรือคำพูดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดูเหมือนไม่มีนัยยะอะไร แต่กลับทำให้หัวใจเรากลับมาเต้นแรง และรู้สึกแย่ขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ นั่นเป็นเพราะ Inner Child หรือเด็กข้างในของเรากำลังถูกกระตุ้นขึ้นมา จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยรู้สึกแบบนี้บ่อย ๆ เวลาได้รับฟีดแบ็กงานที่ไม่ตรงใจ หรือแม้แต่ตอนที่อ่านบรรยากาศคนรอบตัวแล้วพบว่ามีอาการที่ไม่เหมือนเดิม ความรู้สึกกลัวโดนทิ้งและไม่สำคัญกลายเป็นความเจ็บปวดเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใน ซึ่งจริง ๆ แล้วมันคือบาดแผลเก่าที่เรายังไม่ได้เยียวยาอย่างเต็มที่ การเข้าใจ Inner Child ช่วยให้เราสามารถแยกแยะอารมณ์ที่เกิดขึ้นได้ว่ามาจากสถานการณ์ปัจจุบันจริง ๆ หรือเกิดจากอดีตที่เรายังแก้ไม่จบ วิธีหนึ่งที่ผมใช้คือการแยก Fact และ Feeling ออกจากกัน เช่น เมื่อเขาอ่านแชตแล้วไม่ตอบ (Fact) แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นคือเขาไม่สนใจเรา (Feeling) เมื่อเราจับแยกตรงนี้ได้ก็ทำให้ไม่ปล่อยให้ความรู้สึกเก่าที่เคยเจ็บปวดมาแต่เด็กมาควบคุมอารมณ์เราอีก อีกส่วนที่สำคัญคือการรู้จักฟังเสียงเด็กข้างในนั้นและปลอบโยนตัวเองแทนการปฏิเสธหรือหลอกตัวเองว่ารู้สึกไม่เป็นไร เพราะการยอมรับว่าเราเจ็บหรือกลัวนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการดูแลใจให้เป็นสุขมากขึ้น ดังนั้น Inner Child ไม่ใช่ศัตรูที่ต้องทิ้งหรือลืม แต่เป็นส่วนหนึ่งของเรา ซึ่งถึงแม้ว่าเราจะโตขึ้น แต่เสียงของเด็กในใจยังคงปรากฏอยู่ในบางจังหวะ หากเรารู้วิธีรับรู้และดูแล เลือกที่จะตอบสนองเด็กคนนั้นอย่างอบอุ่น เราก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคงและสง่างามในแบบผู้ใหญ่จริง ๆ
