ผมเคยเจอสถานการณ์ที่น้องคนหนึ่งมาขอจับกล้ามผมโดยที่ผมเองก็ไม่อยากปฏิเสธ ความรู้สึกแรกคือเขาตื่นเต้นกับกล้ามที่เห็นแล้วชื่นชมอย่างจริงใจ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือการจับผิดท่าทางและวิธีการที่น้องใช้จับกล้ามผม ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าบางครั้งการที่มีกล้ามใหญ่ไม่ได้แปลว่าจะได้รับการยอมรับหรือเข้าใจแบบง่ายๆ กล้ามที่ผมมีนั้นต้องผ่านการฝึกฝนหนักหน่วงและความอดทนสูง เพื่อให้ได้มาซึ่งความแข็งแรงและรูปร่างที่ดูดี น้องคนนั้นก็ถามผมแบบหมดข้อสงสัยว่า “บีบได้แน่นะ” หรือแม้แต่ “อันนี้” ซึ่งเป็นการตรวจสอบอย่างละเอียดราวกับว่าต้องพิสูจน์ว่ากล้ามที่เห็นนั้นจริงแท้หรือไม่ ประสบการณ์แบบนี้ทำให้ผมตระหนักว่าการมีกล้ามใหญ่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะเข้าใจหรือยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไข บางครั้งอาจเจอคำถามหรือการจับผิดที่ไม่ค่อยน่าพอใจ แต่ก็ถือว่าเป็นโอกาสให้แสดงความมั่นใจและอธิบายความตั้งใจของตัวเองในการดูแลสุขภาพและรูปร่าง ถ้าคุณเองก็ชอบออกกำลังกายและพัฒนากล้ามเนื้อ อย่ากังวลถ้าคนอื่นจะมาสอบถามหรือจับกล้ามคุณ เพราะนั่นแสดงว่ากล้ามของคุณโดดเด่นและน่าสนใจ สำหรับผมแล้ว ถึงแม้จะโดนจับผิดบ้าง แต่ก็ยังภูมิใจในความแข็งแรงที่สร้างมาอย่างจริงจัง และอยากแนะนำให้ทุกคนที่ตั้งใจออกกำลังกาย อย่าลืมรักและเชื่อมั่นในตัวเองเหมือนกัน