🐈⬛When you don't want to go to school, what should parents say?
During the semester, children are not always "stubborn," but may be dealing with anxiety, separation from their parents, or unfamiliarity with a new environment. Parents should use words that make the child feel safe, but also bring him back into the school routine gradually.
1. Recognize emotions first. Don't rush to cut the script.
Don't immediately say "don't cry" or "grown up, have to go to school," because the child will feel that his emotions are rejected.
Let's say,
"You know I don't want to go to school. It might be hard for me today, but you're on my side."
This technique is to validate a child's feelings or acceptance, which helps the child calm down and be more ready to listen to reason. Many children's organizations advise parents to listen to the child's concerns without judging before solving the problem.
2. Speak "next step," not quite mandatory all day.
Some children are afraid of school because they feel that the day is too long and heavy. Don't say, "Must go all day. Don't cry," let's digest it into small steps.
Let's say,
"Now we only wear shoes, and then you'll take me to the front of the room.
Worried children often cope better when having a predictable routine, and know the sequence of what will happen next; the CDC recommends that returning to a routine reduces a child's stress.
3. Gentle but not open the way to avoid every time.
Parents must be kind, but crying should not become a reason to stop studying often, because the more they avoid it, the harder the child may return to school.
Let's say,
"I understand I'm scared, but we're still going to school today, and I'm gonna hug you, and in the evening you pick me up."
The American Academy of Pediatrics recommends that parents accept the child's concerns but still regularly bring the child back to school, because taking long breaks can make returning to school more difficult.
Summary
Don't start with the word "stop crying."
Let's start with "I understand."
Followed by "We'll do it step by step."
And end with, "We're still going to school today."
Because the goal is not to make the child stop crying, but to make the child know that his fears are listened to and that he does not have to go through them alone. 🐈
🎉 Send a message to J now to join a private group and get special information, video clips, infographics and beautiful learning resources. 🎉
# Teacher J Jeruda # Teaching speaking # Teaching online speaking # Teach personality # Teach personality online
ในฐานะผู้ปกครองที่เคยเผชิญกับเหตุการณ์ที่ลูกงอแงไม่อยากไปโรงเรียน ผมรู้ว่าการรับมือกับความรู้สึกของเด็กเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก บางครั้งเด็กไม่ได้ดื้อแต่กำลังรู้สึกกลัว การพูดคุยด้วยความเข้าใจเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เช่น การยอมรับความรู้สึกของลูกว่า "เข้าใจที่หนูกลัวนะ" จะทำให้เขารู้สึกว่าความรู้สึกของเขาถูกเคารพ และจะช่วยให้เขาลดความวิตกกังวลลงได้ อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นผลดีคือการแบ่งขั้นตอนการไปโรงเรียนออกเป็นส่วนย่อย เช่น เริ่มจากการใส่รองเท้า แค่เดินไปที่หน้าห้อง และจากนั้นคุณครูจะรอรับ เด็กจะได้เห็นภาพว่าไม่ได้ต้องใช้เวลาทั้งวันติดต่อกันอย่างเครียด นอกจากนี้ การยืนยันความรักและการดูแล เช่น การบอกว่า "แม่จะรอรับตอนเย็น" ช่วยให้เด็กมั่นใจและมีความปลอดภัย ผมลองให้ลูกเขียนภาพความรู้สึก หรือเล่าเหตุผลที่ไม่อยากไปโรงเรียนด้วยตัวเอง ก็ทำให้เราเข้าใจและช่วยกันหาทางออกได้ดีขึ้น เช่น อาจจะทำกิจกรรมที่เขาชอบก่อนหรือหลังเรียน เพื่อลดความเครียดและสร้างแรงจูงใจ จากประสบการณ์โดยตรง การตอบสนองอย่างอ่อนโยนแต่ไม่เปิดโอกาสให้เลี่ยงบ่อยๆ ทำให้ลูกเรียนรู้ว่าโรงเรียนเป็นสิ่งจำเป็นและพ่อแม่จะสนับสนุนเขาเสมอ พร้อมกับการรักษาความสม่ำเสมอในการไปโรงเรียนเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เด็กสามารถกลับมาตั้งตัวได้เร็วขึ้น ดังนั้น ผู้ปกครองควรให้ความสำคัญกับการสื่อสารที่เข้าใจและค่อยเป็นค่อยไป เพื่อช่วยเด็กผ่านความกังวลใจและปรับตัวเข้าสู่โรงเรียนได้อย่างมีความสุขและมั่นใจมากขึ้น
