Review of the novel Y, have you followed # Eat with Uncle Joe yet?

ถ้าเสิร์ชคำว่า “โดจินเกย์ลุง” แล้วเจอ #กินข้าวกับลุงโจ ขอบอกเลยว่าเป็นงานที่อ่านแล้วใจมันนุ่มมากกก แบบอารมณ์เหมือนได้กินข้าวร้อน ๆ หลังวันเหนื่อย ๆ (เข้าใจชื่อเรื่องขึ้นมาทันที) โทนไม่ได้ขายความหวือหวาอย่างเดียว แต่จะเน้นความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ ไหลไปเรื่อย ๆ แล้วดันทำให้เรายิ้มอยู่คนเดียว สิ่งที่เราชอบคือ “เคมี” ของคู่นี้มันมีความผู้ใหญ่แบบละมุน ไม่ได้รีบเร่งให้ต้องอินตั้งแต่หน้าแรก แต่พออ่านไปสักพักจะเริ่มติด เพราะรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการดูแลกันมันทำงานมาก สำหรับคนที่กำลังมองหาโดจินวายแนวอบอุ่น ฟีลกู้ด อ่านแล้วอารมณ์ดี เรื่องนี้ตอบโจทย์สุด ๆ อีกอย่างคือจังหวะการเล่าเรื่องค่อนข้างลื่น อ่านง่าย แม้จะเป็นแนวโดจินเกย์ลุงที่บางคนอาจกลัวว่าจะหนักหรือดราม่าเกิน แต่เรื่องนี้ให้ฟีล “สบาย ๆ แต่มีความลึก” มากกว่า เหมาะกับคนที่อยากอ่านอะไรที่ไม่ต้องใช้พลังเยอะ แต่ยังได้ความรู้สึกอิ่มใจ แนะนำสำหรับคนที่: - ชอบโดจินเกย์ลุง/โดจินวายโทนอบอุ่น มากกว่าสายดาร์ก - ชอบความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป มีโมเมนต์ดูแลกัน - อยากหาเรื่องอ่านตามกระแสแบบอ่านแล้วไม่เฟล ทริคส่วนตัวก่อนเริ่มอ่าน: ลองเปิดใจให้ “โทนผู้ใหญ่” ของเรื่องก่อน อย่ารีบตัดสินจากคีย์เวิร์ดอย่างเดียว เพราะเสน่ห์จริง ๆ คือความนุ่มนวลและความธรรมดาที่ทำให้เขินได้ ถ้าอ่านจบแล้วชอบ ลองตามงานอื่นของคนเขียน (ในภาพเหมือนเห็นว่าเครดิตขึ้นว่า “Karnsaii เขียน”) เผื่อเจอแนวเดียวกันที่ถูกจริตอีก สรุปคือ ถ้าคุณกำลังหาโดจินเกย์ลุงที่อ่านแล้วฟีลกู้ดแบบยิ้ม ๆ #กินข้าวกับลุงโจ คือหนึ่งในเรื่องที่อยากให้ลองจริง ๆ