จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมค้นพบว่าการยอมรับความทุกข์ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญของการเยียวยาใจ การแยกแยะว่าความทุกข์ส่วนใดเราควบคุมได้และไม่ได้ ช่วยให้เรามุ่งเป้าไปที่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ เช่น การปรับทัศนคติและพฤติกรรมตัวเอง แทนที่จะเสียเวลาคิดวนซ้ำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่จบไปแล้ว อีกวิธีที่ได้ผลมาก คือ การหาที่ระบายความรู้สึกกับคนที่ไว้ใจหรือการเขียนบันทึกซึ่งช่วยปลดปล่อยภายใน และลดความกดดันออกมา เทคนิคการทำสมาธิและฝึกจิตให้อยู่กับปัจจุบันช่วยให้ลดความวิตกกังวล เพราะเมื่อเราเลิกแบกความทุกข์ไว้คนเดียว มันจะเบาลงและคลี่คลายไปทีละน้อย ในช่วงที่รู้สึกติดกับความทุกข์ ผมจะถามตัวเองบ่อย ๆ ว่า สิ่งที่ทำให้ทุกข์นี้สามารถเปลี่ยนแปลงได้หรือไม่ ถ้าคำตอบคือไม่ได้ ผมจะฝึกผ่อนคลายและยอมรับว่านี่คืออดีตที่ผ่านไปแล้ว การพัฒนามุมมองแบบนี้ช่วยปรับ mindset ให้พร้อมรับมือกับสถานการณ์ใหม่ ๆ และทำให้มีพลังใจมากขึ้น ได้รับคำแนะนำจากพี่จอยที่ไลฟ์ทุกวันตอนตี 5 เรื่องพลังใจและการใช้ชีวิต ทำให้ผมเข้าใจว่าความทุกข์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แต่เราสามารถเรียนรู้ที่จะใช้มันเป็นแรงผลักดันในการเติบโตได้