ทุกครั้งเวลาที่ต้องไปทำงานแต่รู้สึกเหนื่อยล้า หรือว่าจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มักจะมีเสียงในหัวบอกให้พักผ่อนมากขึ้น แต่ความจำเป็นต้องทำงานก็ทำให้เราทำหน้าที่ต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพไม่ได้ง่ายนัก ผมเองเคยเผชิญประสบการณ์คล้าย ๆ กัน ร่างกายต้องเข้าที่ทำงานแต่หัวใจนี่เหมือนจะปลีกตัวไปนอนพักอยู่ไกล ๆ จนทำให้สมาธิและความตั้งใจลดลง แถมยังพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานได้ไม่เต็มที่ ทำให้เกิดความรู้สึกเหนื่อยล้า และลดประสิทธิภาพในการทำงาน เสียงในหัวที่พูดถึงก็เป็นเหมือนการเตือนให้รู้ว่าร่างกายและจิตใจต้องการการพักผ่อนอย่างจริงจัง ซึ่งสำคัญมากที่จะต้องหาวิธีบริหารจัดการ เช่น การแบ่งเวลาสั้นๆ เพื่อหยุดพักผ่อน ใช้เวลาพักเที่ยงแบบเต็มที่ไม่เร่งรีบ หายใจลึก ๆ หรือหาเวลาสั้น ๆ ไปเดินเล่นรอบ ๆ สำนักงานเพื่อพักสมอง ประสบการณ์นี้ทำให้ผมเรียนรู้ว่า "การฟังเสียงในหัว" ที่เตือนให้พักผ่อน ไม่ใช่สัญญาณของความอ่อนแอแต่เป็นสิ่งจำเป็นต่อการรักษาสุขภาพจิตและกาย อีกทั้งยังช่วยสร้างพลังบวกเมื่อกลับมาทำงานได้อย่างเต็มที่ ถือเป็นสิ่งที่อยากแชร์ให้หลาย ๆ คนที่อาจจะมีช่วงเวลาแบบนี้ว่าคุณไม่ใช่คนเดียว การจัดสมดุลระหว่างการทำงานกับการพักผ่อน ต้องได้รับความสำคัญพอ ๆ กัน เพื่อให้ชีวิตและงานเดินหน้าอย่างราบรื่น