ฉันอยากใจดี แต่ดัง
"ฉันไม่อยากโกรธ แต่ฉันบอกว่ามันรุนแรงที่สุดสำหรับเด็กที่สำคัญที่สุด"
ไม่ใช่เพราะคุณเป็นแม่ที่ไม่ดี แต่เป็นเพียงหน้าที่ตามธรรมชาติของสมองของคุณ
เด็กที่ไม่เคลื่อนไหวไม่ว่าฉันจะพูดกี่ครั้ง เสียงดังที่ออกมา น้ำหนักของกระเพาะอาหารและความเกลียดชังตนเองที่เกิดขึ้นทันที ฉันอยากเป็นแม่ที่ใจดี
หากคุณปล่อยให้มันเป็น "เพราะฉันโกรธ" เฉพาะคืนที่คุณตําหนิตัวเองจะเพิ่มขึ้น
ก้อนสมองสองก้อนมีประสิทธิภาพที่นี่
อย่างแรกคือไม่ยอมรับความโกรธอย่างที่มันเป็น แต่เพื่อย่อยสลายโดยพูดว่า "มีอะไรอยู่ใต้นี้"
ประการที่สองคือการอ่าน "เครื่องวัดระยะขอบว่างเปล่า" โดยไม่โทษ "ความเหนื่อยล้า" ที่ออกมา
และสิ่งสำคัญคือไม่ต้องสังเกตและจบมัน
เธอหมอบลงไปที่ดวงตาของเด็กและพูดว่า "ขอโทษฉันทําเสียงดังแม่ฉันเหนื่อยนิดหน่อย"
ช่วงเวลาที่คุณสามารถพูดได้หน้าอกของคุณรู้สึกเบาลง มันเป็นสัญญาณว่าคุณสามารถคลายจิตใจของคุณเล็กน้อย
ครั้งสุดท้ายที่คุณตรวจสอบ "ระยะขอบ" ของคุณคือเมื่อไหร่?
ควบคุมอารมณ์ #EQ #อารมณ์นำทางอารมณ์ของคุณไดอารี่แห่งอารมณ์
子育て中に感じる「優しくしたいのに大声を出してしまう」という葛藤は、多くの親が経験するものです。私自身も同じような状況に直面したことがありました。特に、子どもが繰り返し同じ行動をとると、どうしても感情的になりやすく、後で自己嫌悪に陥ることがありました。 記事にあるように、これは「脳の自然な働き」であり、決して自分が悪いわけではないと知ることが一番の救いでした。怒りの下には、疲労や余裕のなさが存在し、そのサインとして大声やイライラが表面化するのです。この「余白メーター」が空っぽだと、感情のコントロールが難しくなります。 私の場合、日々の忙しさの中で自分の「余白」に気づかず過ごしてしまうことが多かったのですが、意識的に自己ケアを取り入れるようになってから変わりました。例えば、短い休憩や深呼吸、信頼できる友人に話すことで疲れを緩和し、「余白」を増やす工夫をしています。 ま た、子どもに対して大声を出した後は、記事にあるように「ごめんね。ママちょっと疲れてたんだ」と素直に謝ることも大切です。この一言は、自分だけでなく子どもの心も軽くし、親子の信頼関係を深める効果があります。 私たち親は完璧ではなく、感情に左右されることもありますが、それを認めて自分を責めないことが成長の鍵です。優しい母親でありたいという想いを持ち続けつつ、自分自身の感情や状態にも目を向け、ゆっくりでも前に進んでいけたらいいですね。
