That's not my name ลืม ลวง หลอก
🌻เด็กสาวคนหนึ่งฟื้นขึ้นมาในสภาพสะบักสะบอมริมถนนกลางป่า เธอจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร ชื่ออะไร และอยู่ที่ไหน แต่แล้วมีผู้ชายคนหนึ่ง อ้างตนว่าเป็นพ่อของเธอ ซึ่งเขาก็ไม่ได้มีแต่คำพูด เขามีหลักฐานที่ว่าเธอเป็นลูกของเขาที่ชื่อ แมรี่ เขารับเธอกลับไปอยู่บ้านและดูแลเธออย่างดี จนเธอคิดว่าเธอได้ชีวิตของตัวเองกลับคืน แต่ระหว่างที่อยู่ด้วยกันก็เกิดเรื่องแปลก ๆ และเรื่องที่ ไม่น่าไว้ใจ และมันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว จนทำให้เธอสงสัยว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้มันดูผิดไปหมด
ขณะเดียวกัน ในเมืองวอชิงตันซิตี ดรูว์กำลังตาหาตัวแฟนสาวของเขาที่หายตัวไป เขาตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าฆาตกรรมแฟนสาวของตัวเอง ดรูว์รวบรวมทุกเบาะแส ทุกความเป็นไปได้และทุก ๆ อย่างที่จะทำให้พบเธอ เพราะเขาเชื่อว่าเธอยังมีชีวิตอยู่.
🌻เรื่องนี้จะเล่าตัดสลับระหว่างเด็กสาวความจำเสื่อมที่ใช้ชีวิตแต่ละวัน และ ดรูว์ที่กำลังตามหาแฟน ช่วงที่เล่าตอนของเด็กสาวคือมีแต่ความน่าสงสัยกับความเอ๊ะเต็มไปหมด แบบไอหมอนี้มันเป็นพ่อน้องจริงปะเนี้ย ทำไมทำตัวแปลก ๆ แล้วยิ่งอ่านก็ยิ่งอยากรู้ แล้วแต่ละบทก็เพิ่มความอยากรู้มากขึ้นไปอีกเรื่อย ๆ ส่วนในช่วงของดรูว์คือแบบสงสารน้อง และหงุดหงิดมากกกก อยากให้ไปลองอ่านเจอความหงุดหงิดด้วยกัน แต่น้องรักแฟนจริง และมีความลับ นี้เอาใจช่วยน้องตลอดเรื่องเลย ตอนอ่านคือตื่นเต้นมาก ลุ้นมาก ยิ่งช่วงท้ายคือแบบลุ้นแบบลุ้นตะโกนเลย การเล่าตัดสลับสองเส้นเรื่องแบบนี้สำหรับเรานะความสนุกคือการเดาและลุ้นว่าทั้งสองเส้นทางมันจะไปพบกันตรงไหน และเล่มนี้ไม่ทำให้เราผิดหวังกับจุดนัดพบตรงนั้นเลย เรื่องนี้ส่วนตัวมองว่ามันปั่นประสาทแบบให้เราจับผิดและมีสืบสวนผสมมาอีก 50% แต่รวม ๆ คือสนุกเลย แนะนำว่าให้อ่านรวดเดียวจบ เพราะเราจะได้เห็นความแปลก จุดน่าสงสัยที่เกิดขึ้น และตอนจบก็ซึมนิดหน่อย ไปลองสัมผัสกันดูนะ
ถ้าคุณชอบพล็อตแนว “ตัวตนลวง” ที่เล่นกับคำถามว่า “ฉันเป็นใครกันแน่” เล่ม That’s Not My Name (ลืม ลวง หลอก) เป็นงานที่อ่านแล้วจะเผลอระแวงไปกับตัวละครตลอดเวลาเลย สำหรับเราความสนุกมันไม่ได้มีแค่การตามหาความจริง แต่คือการถูกคนเขียน “หลอก” ให้เชื่อ แล้วค่อย ๆ โยนสัญญาณแปลก ๆ มาให้เราจับผิดทีละนิด จุดที่ทำให้ฟีลตัวตนลวงชัดมาก คือความสัมพันธ์ระหว่างเด็กสาวความจำเสื่อมกับผู้ชายที่อ้างตัวเป็นพ่อ เขาไม่ได้มาแบบปากเปล่า แต่มี “หลักฐาน” มายืนยัน ทำให้เราลังเลเหมือนนางเอกว่า เออ…หรือเราคิดมากไปเอง? แต่ยิ่งอ่านไปยิ่งเห็นดีเทลเล็ก ๆ ที่ชวนเอ๊ะ เช่น วิธีพูด วิธีคุมสถานการณ์ การพาไปเจอคนนั้นคนนี้ หรือการตอบคำถามบางอย่างที่เหมือนเตรียมไว้แล้ว เราแนะนำให้ลองอ่านแบบตั้งใจสังเกต “สิ่งที่ไม่ตอบตรงคำถาม” เพราะหลายครั้งมันเป็นกุญแจของความลวง อีกด้านหนึ่ง เส้นเรื่องดรูว์ที่ตามหาแฟนสาวที่หายไปช่วยเพิ่มความอึดอัดแบบคนอ่านอยากตะโกนใส่ตัวละครว่า “ไปทางนั้นสิ!” แถมยังมีแรงกดดันจากการเป็นผู้ต้องสงสัย ทำให้บรรยากาศมันเร่งขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนทุกอย่างกำลังบีบให้ความจริงต้องโผล่ แต่ก็ยังไม่ยอมเฉลยง่าย ๆ ถ้าจะอ่านให้ได้อรรถรสแนวตัวตนลวง เราชอบทำ 3 อย่างนี้ระหว่างอ่าน: 1) จด/จำ “ข้อเท็จจริง” ที่ยืนยันตัวตน (ชื่อ สถานที่ ความสัมพันธ์) แล้วดูว่ามีจุดไหนขัดกัน 2) สังเกตว่าใครเป็นคน “ให้ข้อมูล” กับเราบ้าง เพราะข้อมูลจากคนที่น่าเชื่อไม่เท่ากับความจริงเสมอ 3) ระวังฉากที่ดูอบอุ่นเกินจริง—บางทีความอุ่นใจคือเหยื่อล่อของความลวง จากภาพปกที่เป็นบ้านเก่าลึกลับกับหน้าต่างเรืองแสง เราว่ามู้ดมันตรงมาก ๆ คือความรู้สึกเหมือนมีอะไรเกิดขึ้นในบ้านหลังนั้น (หรือในชีวิตนั้น) แต่เรามองไม่เห็นทั้งหมด และพอเห็นทีเดียวก็ช็อก อีกอย่างที่สะดุดคือเป็น New York Times Bestseller และมีคำเตือนเกี่ยวกับฆาตกรรม/ความรุนแรง ใครที่เซนซิทีฟกับธีมนี้อาจต้องพักเป็นช่วง ๆ โดยรวม ถ้าเสิร์ชหาเล่มแนว “ตัวตนลวง” ที่อ่านแล้วทั้งเดา ทั้งระแวง และพีคช่วงท้าย เล่มนี้เหมาะมาก แนะนำอ่านรวดเดียวจบจริง ๆ เพราะถ้าทิ้งช่วง คุณอาจลืมดีเทลเล็ก ๆ ที่คนเขียนตั้งใจซ่อนไว้ แล้วตอนเฉลยจะยิ่งจุกและพีคกว่าเดิม
