That's not my name. Forget. Trick.
🌻 a young girl came back to the middle of the forest street, she didn't remember who she was, what her name was, and where she was. But then a man claimed to be her father, who didn't have only words. He had evidence that she was his child, Mary. He took her home and took care of her so well that she thought she had regained her life. But while together, there were strange things and untrustworthy things, and it didn't happen once that made her wonder if everything was wrong.
Meanwhile, in Washington City, Drew is looking for his missing girlfriend, who is suspected of the murder of his own girlfriend. Drew gathers every clue, every possibility and everything to find her because he believes she is alive.
This story 🌻 will alternate between an amnesiac girl who lives each day and Drew who is looking for a girlfriend. The part of the girl's episode is that there is a lot of suspicions and eh. This guy is a real brother. Why is he acting weird? The more you read, the more you want to know. Each chapter increases your curiosity. During Drew's period is a pity for you and very frustrated. I want you to try to read the frustration together. But you love a real girlfriend and have a secret. This helps you throughout the story. When reading is very excited, the more likely to win, the more likely to shout. Alternating two lines of things like this for us. The fun is to guess and hope where the two paths will meet. And this book doesn't disappoint us with the meeting point there. This is personal. It looks like it's a bit of a nerve-wracking for us to catch a mistake and have 50% more investigations mixed up. But overall, it's fun. It's fun to suggest that one read at the end. Because we will see the weirdness, the suspicious point, and the ending is a little seep. Let's try to experience it.
ถ้าคุณชอบพล็อตแนว “ตัวตนลวง” ที่เล่นกับคำถามว่า “ฉันเป็นใครกันแน่” เล่ม That’s Not My Name (ลืม ลวง หลอก) เป็นงานที่อ่านแล้วจะเผลอระแวงไปกับตัวละครตลอดเวลาเลย สำหรับเราความสนุกมันไม่ได้มีแค่การตามหาความจริง แต่คือการถูกคนเขียน “หลอก” ให้เชื่อ แล้วค่อย ๆ โยนสัญญาณแปลก ๆ มาให้เราจับผิดทีละนิด จุดที่ทำให้ฟีลตัวตนลวงชัดมาก คือความสัมพันธ์ระหว่างเด็กสาวความจำเสื่อมกับผู้ชายที่อ้างตัวเป็นพ่อ เขาไม่ได้มาแบบปากเปล่า แต่มี “หลักฐาน” มายืนยัน ทำให้เราลังเลเหมือนนางเอกว่า เออ…หรือเราคิดมากไปเอง? แต่ยิ่งอ่านไปยิ่งเห็นดีเทลเล็ก ๆ ที่ชวนเอ๊ะ เช่น วิธีพูด วิธีคุมสถานการณ์ การพาไปเจอคนนั้นคนนี้ หรือการตอบคำถามบางอย่างที่เหมือนเตรียมไว้แล้ว เราแนะนำให้ลองอ่านแบบตั้งใจสังเกต “สิ่งที่ไม่ตอบตรงคำถาม” เพราะหลายครั้งมันเป็นกุญแจของความลวง อีกด้านหนึ่ง เส้นเรื่องดรูว์ที่ตามหาแฟนสาวที่หายไปช่วยเพิ่มความอึดอัดแบบคนอ่านอยากตะโกนใส่ตัวละครว่า “ไปทางนั้นสิ!” แถมยังมีแรงกดดันจากการเป็นผู้ต้องสงสัย ทำให้บรรยากาศมันเร่งขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนทุกอย่างกำลังบีบให้ความจริงต้องโผล่ แต่ก็ยังไม่ยอมเฉลยง่าย ๆ ถ้าจะอ่านให้ได้อรรถรสแนวตัวตนลวง เราชอบทำ 3 อย่างนี้ระหว่างอ่าน: 1) จด/จำ “ข้อเท็จจริง” ที่ยืนยันตัวตน (ชื่อ สถานที่ ความสัมพันธ์) แล้วดูว่ามีจุดไหนขัดกัน 2) สังเกตว่าใครเป็นคน “ให้ข้อมูล” กับเราบ้าง เพราะข้อมูลจากคนที่น่าเชื่อไม่เท่ากับความจริงเสมอ 3) ระวังฉากที่ดูอบอุ่นเกินจริง—บางทีความอุ่นใจคือเหยื่อล่อของความลวง จากภาพปกที่เป็นบ้านเก่าลึกลับกับหน้าต่างเรืองแสง เราว่ามู้ดมันตรงมาก ๆ คือความรู้สึกเหมือนมีอะไรเกิดขึ้นในบ้านหลังนั้น (หรือในชีวิตนั้น) แต่เรามองไม่เห็นทั้งหมด และพอเห็นทีเดียวก็ช็อก อีกอย่างที่สะดุดคือเป็น New York Times Bestseller และมีคำเตือนเกี่ยวกับฆาตกรรม/ความรุนแรง ใครที่เซนซิทีฟกับธีมนี้อาจต้องพักเป็นช่วง ๆ โดยรวม ถ้าเสิร์ชหาเล่มแนว “ตัวตนลวง” ที่อ่านแล้วทั้งเดา ทั้งระแวง และพีคช่วงท้าย เล่มนี้เหมาะมาก แนะนำอ่านรวดเดียวจบจริง ๆ เพราะถ้าทิ้งช่วง คุณอาจลืมดีเทลเล็ก ๆ ที่คนเขียนตั้งใจซ่อนไว้ แล้วตอนเฉลยจะยิ่งจุกและพีคกว่าเดิม
