จากประสบการณ์ส่วนตัวและการสังเกตพบว่า การเลือกที่จะไม่มีสังคมไม่ได้หมายความว่าคน ๆ นั้นหยิ่งหรือเข้ากับคนอื่นไม่ได้เสมอไป หลายครั้งมันเป็นทางเลือกที่เกิดจากความเจ็บปวดที่เคยผ่านมากับการถูกหักหลังและนินทาในสังคมที่เราเคยไว้วางใจ เมื่อต้องพบเจอกับความวุ่นวายและแรงกดดันจากการต้องจัดการกับความสัมพันธ์ต่าง ๆ หลายคนจึงเลือกที่จะอยู่คนเดียวเพื่อค้นหาความสงบใจ การอยู่อย่างโดดเดี่ยวในความคิดนี้ ไม่ได้แปลว่าคนเราสูญเสียความสุขหรือความเป็นมนุษย์ แต่กลับเป็นการมอบพื้นที่เล็ก ๆ ที่เราจะได้รู้จักและเป็นตัวเองอย่างแท้จริง การมีเวลาสำหรับตัวเองจะช่วยให้เราตรวจสอบความรู้สึก ปรับสมดุลชีวิต และหลีกเลี่ยงความเครียดจากสังคมที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ผู้ที่เคยโดนหักหลัง หรือโดนนินทามาก่อนจะเข้าใจดีว่าความเจ็บปวดเหล่านั้นซ่อนอยู่ลึกในใจ การเลือกปลีกตัวออกมานั้นจึงเหมือนเป็นการรักษาใจตัวเอง และเป็นการกำหนดขอบเขตในการรับมือกับความสัมพันธ์ต่าง ๆ ในอนาคต นอกจากนี้ การอยู่คนเดียวยังเปิดโอกาสให้เราได้ใช้เวลาทบทวนตัวเอง ทำสิ่งที่ชอบโดยไม่ต้องกังวลเรื่องความคิดเห็นของคนอื่น และฝึกฝนการรักตัวเองในแบบที่แท้จริง จึงไม่แปลกที่หลายคนจะพบว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้มาจากการมีสังคมที่กว้างขวาง แต่เป็นความสงบและความสบายใจในพื้นที่เล็ก ๆ ที่เราได้อยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง ในยุคที่สังคมเร่งรีบและเต็มไปด้วยแรงกดดัน ความเงียบและการมีพื้นที่ส่วนตัวจึงกลายเป็นสิ่งสำคัญในการดูแลสุขภาพจิตของตัวเองอย่างหนึ่งที่ไม่ควรมองข้าม