จากประสบการณ์จริงของผมเอง การเผชิญกับความล้มเหลวเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่สิ่งที่สำคัญคือต้องไม่ยอมแพ้ก่อนเวลาเหมือนอย่างที่แจ็ค หม่าเคยผ่านมา เขาเคยถูกปฏิเสธงานหลายครั้ง จนหลายคนคงคิดว่าจะเลิกตามฝันไปแล้ว แต่เขากลับเลือกยืนหยัดทำต่อไปเรื่อยๆ จนในที่สุดประสบความสำเร็จจนโลกต้องจดจำ สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่าชีวิตไม่ได้แข่งขันกันที่ว่าใครเก่งหรือมีพรสวรรค์มากที่สุด แต่วัดกันที่ใครสามารถเดินหน้าต่อไปได้ในระยะยาว จะว่าไปแล้ว ความพยายามอย่างต่อเนื่องและไม่ยอมแพ้ถือเป็นทักษะสำคัญที่ไม่ได้สอนกันตามโรงเรียนหรือที่ทำงาน โดยเฉพาะในยุคนี้ที่ธุรกิจและผู้ประกอบการต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนมากมาย ผมเคยมีช่วงเวลาที่แทบอยากจะยอมแพ้ เพราะเจออุปสรรคหลายอย่าง ตั้งแต่ผิดหวังกับงานที่สมัครไม่ได้ ไปจนถึงโครงการที่ล้มเหลว แต่พอคิดถึงกรณีของแจ็ค หม่า ที่ล้มเหลวกว่าครั้งถึง 30 ครั้งก็ยังไม่หยุด ผมก็ได้แรงฮึดขึ้นมาอีกครั้ง การเรียนรู้จากความล้มเหลวสำคัญมาก เพราะมันทำให้เราแกร่งขึ้น และรู้จักปรับตัวมากขึ้นด้วย ผมอยากแนะนำให้ลองจดบันทึกสิ่งที่ล้มเหลวหรือผิดพลาด พร้อมทั้งวางแผนทำอย่างไรให้ครั้งต่อไปดีกว่าเดิม เพื่อไม่ให้ความล้มเหลวกลายเป็นจุดสิ้นสุดแต่เป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จครั้งใหม่ สุดท้ายนี้ ความสำเร็จอาจจะอยู่เพียงก้าวเดียวหลังจากความพยายามที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้น อย่าหยุดเดินต่อไป เพราะในสนามชีวิต คนที่จะชนะคือคนที่อยู่ในสนามได้นานที่สุดและไม่ยอมถอดใจง่ายๆ