The story of one day.

วันหนึ่งที่ฝนตกพรำๆ กลางฤดูร้อน อาจทำให้ใครหลายคนรู้สึกแปลกใจ บางทีฝนที่ตกไม่ขาดสายเหมือนไม่มีฤดูกาลที่ชัดเจน ก็นำพามาซึ่งความนิ่งสงบ ความเย็นชื้นที่ช่วยให้หัวใจได้พักผ่อนจากความร้อนและความวุ่นวายของชีวิตประจำวัน สำหรับผม ฝนในฤดูร้อนแบบนี้เหมือนเป็นการเรียกคืนความสดชื่น และเป็นโอกาสดีในการได้ไตร่ตรองความรู้สึกต่างๆ อารมณ์กลอนที่ขึ้นมาไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในทุกวัน แต่มันเป็นเหมือนเสียงสะท้อนจากภายในที่บอกเล่าเรื่องราวของใจเราเอง ความเปียกชื้นจากฝนกลับช่วยปลดปล่อยความรู้สึกเหล่านั้นให้ลอยตามสายลมไป ในหลายๆ ครั้ง ผมมักใช้เวลามองออกไปนอกหน้าต่างของสถานที่ชื่อ "เขาพับผ้า" ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผสมผสานความงดงามของธรรมชาติและความสงบเข้าด้วยกัน ที่นั่นทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความเสน่ห์เบาๆ ของบรรยากาศที่ไม่เหมือนใคร แม้ในวันที่ฟ้าครึ้มและฝนโปรยปราย สิ่งที่สำคัญสำหรับความรู้สึกในวันนี้ คือการไม่พยายามบังคับให้ใจต้องรู้สึกดีหรือแย่ เพียงแค่รับรู้และปล่อยให้วันเวลาไหลผ่านไปตามวิถีของมันเอง เหมือนกับการเขียนกลอนที่ไม่จำเป็นต้องมีท่วงทำนองหรือความหมายที่ชัดเจนในทุกประโยค แค่แสดงออกถึงความรู้สึกตรงนั้น ณ ขณะนั้นก็เพียงพอแล้ว ในโลกที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความคาดหวัง การได้หวนกลับมาพบกับความสงบในช่วงเวลาวันหนึ่งที่ฝนตก เป็นรางวัลเล็กๆ ที่ให้กับหัวใจของเรา และเป็นเครื่องเตือนใจว่า "บางวัน" อารมณ์กลอนไม่ได้ขึ้นมาเพื่อความสมบูรณ์แบบ แต่มันคือสัญลักษณ์ของความเป็นมนุษย์ที่แท้จริง