เมื่อพยัคฆ์ตัวสุดท้ายยอมตกหลุมพิษรักของคนที่จ้องเอาชีวิตตัวเอง
เรื่อง : พยัคฆ์ตัวสุดท้าย
นามปากกา : อักษรบันดาล
อ่านได้ที่ : #readawrite
📍เรื่องที่สองใน จักรวาลสัตว์ตัวสุดท้าย เซ็ต The Last Beast Universe เล่มต่อของ ราชสีห์ตัวสุดท้าย แต่สามารถอ่านแยกเล่มได้ เพราะเป็น Stand Alone
#นิยายวาย เพราะรัฐบาลทำโครงการสืบพันธุ์ของ สัตว์สงวนตัวสุดท้ายบนโลกทั้ง 7 สายพันธุ์ แลกกับสวัสดิการที่จำเป็นของมนุษย์ จึงมีคนมาสมัครเป็นเมียของพยัคฆ์ตัวสุดท้ายโคตรจะเยอะ แต่ก็เพราะขาลทำงานเกี่ยวกับการสืบเรื่องชู้มานักต่อนัก จึงเป็นสาเหตุหลักที่ไม่ศรัทธาในความรัก ถึงจะเจอน้องขมิ้น ที่ใจดีน่ารักเหมือนนางฟ้าช่วยชีวิตไว้ก็ตาม(1)
แล้วก็เพิ่งมารู้ว่าน้องเป็นนักปรุงยาจากหมู่บ้านปรุงยาที่หาตัวจับยาก ไม่มีใครแทบจะเคยเห็นคนในหมู่บ้านเลย ถึงแม้หมู่บ้านจะส่งสมุนไพรเข้าไปในเมืองประจำก็ตาม แต่ว่าพอน้องพาเข้ามาพักรักษาตัวในหมู่บ้าน พี่สาวแท้ๆก็แขวะน้อง เรียกพี่ขาลว่าคนจรจัดเอามันออกไปไกลๆซะงั้น นิสัยอย่างนี้ควรหาอะไรปิดปากนะคะพี่(2)
แต่มันพีคค่ะคุณพี่ ยาที่ให้ตอนเช้าปกติ แต่ยาตอนเย็นมันผสมยาพิษ แก๊ ถ้าพี่ขาลไม่ได้เป็นนักล่าจมูกดีเลิศป่านนี้กลับดาวเสือไปแล้ว หนีนักฆ่*ๅมืออาชีพมาเจอนักฆ่*ๅมือสมัครเล่น พี่มันเลยเทยาทิ้งค่ะ ปากพูดไม่มีใครน่าไว้ใจถึงจะเป็นขมิ้น แต่เสียงในหัวบอกน้องน่าสนใจ น้องชวนไปส่งสมุนไพรทีแรกรำคาญ สักพักแพ้ลูกตื้อสุดท้ายพี่แกก็แอบตามเขาไปถึงธารน้ำตกเลยค่า แอบดูเขาอาบน้ำ แค่กๆ ไม่ๆ จ้องดูว่ามีแผนจะทำอะไรหรือจะวางยาตัวเองตอนไหนอีก ดูไปดูมาเอ้าชายชาติเสือแข็ง น้องเห็นเลยรีบวิ่งหนี5555 โลกนี้เกิดอะไรขึ้น(3)
ถึงจะยังรักษาตัวในหมู่บ้าน แต่สัญชาตญาณนักสืบของเสือก็ยังทำงานค้นหาความจริงต่อไปว่าน้องเป็นคนวางยาจริงไหม ถ้าใช่ก็จะจัดการให้สารภาพ ด้วยการเดินตามเขาไปเก็บสมุนไพรทั้งที่ตัวเองขี้รำคาญชอบทำงานชอบอยู่คนเดียว อือๆ แต่สังเกตแล้วก็ยังไม่ได้อะไรอะ น้องก็คือเป็นมิตรกับทุกคน แบ่งสมุนไพรที่เก ็บมา ชวนคุย ยิ้มไปทั่ว จนคนที่เดินตามที่มองเขาอยู่ เผลอยิ้มตาม ฟังเขาพูดเจี๊ยวๆ ใจมันก็เริ่มอุ่นขึ้น จะบ้า (4)
น้องก็ยังเป็นน้อง เจอลูกเจี๊ยบบาดเจ็บก็เอากลับบ้านไปรักษา จนลูกเจี๊ยบหายดี พี่ขาลที่คอยดูน้องอยู่ทุกวันเลยเรียกขมิ้นเป็นลูกเจี้ยบ ใจเริ่มพองโตเวลามองตาใสๆของน้อง ค่ะ พิษรักเล่นงานพยัคฆ์แล้ว จนอยู่นี่ครบเจ็ดวัน น้องขมิ้นเราสารภาพรักกับพี่ขาลพร้อมเปลื้องผ้าให้พี่เขาค่ะ กรี๊ดลูกแม่ แล้วพี่เสือหรือจะอยู่เฉย จัดหนังคาเตียง แต่สุดท้ายน้อง งง ทำไมพี่มันยังไม่ตุ*ย ตามแผนคือถ้าพี่ขาลเอาน้ำขุ่นออกมาแล้วจะต้องตุ*ยสิ เอ้าลูก จะอึ้งกับอะไรก่อนดีวะ ระหว่างแผนน้องล้มหรือพี่รู้ทัน(5)
คือแก พีคไปหมด พี่ขาลได้น้องแล้วแต่ก็ยังอยู่ต่อ เพราะต้องการสืบว่าใครอยู่เบื้องหลัง ส่วนน้องก็หลบห น้า โกรธที่พี่ขาลไม่ตุ*ย ทำพี่เสือคิดในหัวหลายตลบ ถ้าจะฆ่*ๅกันแล้วช่วยแต่แรกทำไม พยัคฆ์เลยมาดักรอที่ธารน้ำตก และค่ะ เขาเอาท์ด*อร์กัน แค่กๆ คุยกันถึงเนื้อถึงตัวค่ะ ตั้งแต่มืดยันเช้า เพราะโหยหาน้อง ยัยน้องก็คืออ่อนน้วย พี่ขาลหล่อจัง สุดท้ายพยัคฆ์ที่ไม่ศรัทธาในความรักก็เอาตัวเองลงไปในหลุมพิษรักของขมิ้นด้วยความเต็มใจ(6)
ถ้าใครชอบนิยาย BL แนวแฟนตาซีที่มีทั้งความฟินและความลุ้นแบบสืบๆ ฉันว่าจุดเด่นของ ‘พยัคฆ์ตัวสุดท้าย’ คือ “ความไม่ไว้ใจ” ที่ถูกปั้นให้กลายเป็น “พิษรัก” แบบค่อยเป็นค่อยไป อ่านแล้วให้ฟีลเหมือนดูคนที่ปิดใจสุดๆ โดนความจริงใจของอีกคนค่อยๆ เจาะเกราะ สิ่งที่อ่านแล้วชอบมากคือเซ็ตติ้งจักรวาล The Last Beast Universe ที่โยงกับโครงการสืบพันธุ์สัตว์สงวนของรัฐบาล ทำให้ประเด็นความสัมพันธ์ไม่ได้หวานอย่างเดียว แต่มีแรงกดดันจากระบบ/หน้าที่/การเอาตัวรอดอยู่ตลอดเวลา และถึงจะเป็นเล่มต่อจาก ‘ราชสีห์ตัวสุดท้าย’ ก็ยังอ่านแยกเล่มได้จริง เพราะเส้นเรื่องของพี่ขาลกับขมิ้นเดินแบบ Stand Alone ชัดเจน อีกพาร์ตที่ทำให้เรื่องนี้ “น่าตาม” คือบรรยากาศหมู่บ้านปรุงยาและการเก็บสมุนไพร เหมือนได้หลุดเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่ทุกคนดูมีอะไรปิดบัง โดยเฉพาะคีย์เวิร์ดสำคัญอย่าง “นักปรุงยา” กับ “ยาพิษ” ที่ถูกใช้เป็นชนวนให้พี่ขาลต้องสืบต่อ ทั้งที่ปากบอกไม่เชื่อใจใคร แต่การกระทำคือเริ่มเผลอมอง เผลอห่วง เผลอยิ้มตามเขาแบบไม่รู้ตัว สำหรับคนที่กลัวว่าแนวนี้จะเน้นฉากอย่างเดียว บอกเลยว่าเส้นสืบสวนทำหน้าที่ดีมากในฐานะตัวขับเรื่อง—มันทำให้ทุกฉากที่ใกล้ชิดกันมีความหมาย เพราะมันคือเกมเชิงจิตวิทยา “ตกลงรักจริงหรือหลอก” “ช่วยชีวิตหรือวางแผนฆ่า” แล้วพอความจริงค่อยๆ เปิดออก ฟีลมันจะยิ่งหน่วงและยิ่งฟินในเวลาเดียวกัน แนะนำให้อ่านแบบเก็บรายละเอียดเล็กๆ เช่น ปฏิกิริยาตอนให้ยา ความเปลี่ยนไปของพี่ขาลเวลามองขมิ้น และโมเมนต์ในธรรมชาติอย่างธารน้ำตกที่กลายเป็นซีนสำคัญของความสัมพันธ์ (ทั้งคุยกันถึงเนื้อถึงตัวและปะทะความรู้สึก) ใครชอบปกแนวแฟนตาซี BL ด้วยก็ต้องบอกว่าภาพปกที่มีตัวละครผมทองกับเขี้ยวนิดๆ คือเข้าธีม “พยัคฆ์” มาก เห็นแล้วจำชื่อเรื่องได้ทันที สรุปคือเล่มนี้เหมาะกับคนที่อยากได้ BL แฟนตาซีที่มีพล็อต มีความลับ มีความหึงหวงแบบไม่ต้องพูดเยอะ และมีเคมีพระเอกสายระวังตัว x นายเอกสายอ่อนโยนแต่ไม่ธรรมดา อ่านจบแล้วอยากตามต่อจักรวาลนี้เลย
