เป็นตัวประกอบว่าลำบากแล้ว เข้าร่างตัวร้ายตัวซีเคร็ตลำบากกว่า
เรื่อง : เกิดใหม่ในร่างดารานางร้ายที่โดนเกลียด
นามปากกา : พลิศาวดี
อ่านได้ที่ : #readawrite
#นิยายreadwrite อะไรดลใจก็ไม่รู้ให้ตัวประกอบอย่าง "ยี่หวา" ต้องเข้ามาอยู่ใน "ยิบโซ เมริสา" ร่างตัวร้ายขี้เหวี่ยงที่ทุกคนเกลียด ใช้ชีวิตแต่ละทีอยู่ในความสุ่มเสี่ยงมาก แต่ทั้งหมดยังไม่แย่เท่าชีแอบคบกับ "ไทน์" นักธุรกิจที่เหมือนอยู่คนละโลกกับตัวเองแล้วเหมือนมีเบื้องลึกเบื้องหลังนี่แหละ อยากเป็นดาราดีๆทำไมมันยากจังวะ!
ก็แค่อยากเป็นดาราชื่อดังแต่เพราะตัวเองไม่มีเส้นสาย ตอนนี้เลยเป็นได้แค่ตัวประกอบที่โดนใช้จิปาถะไปวันๆ แต่เออก็ไม่ได้แย่อะ ความฝันที่อยากไปให้ถึงเดี๋ยวมันก็ถึงเองล่ะวะ แม้จะชอบเจออุปสรรคอย่างนางร้ายขี้เหวี่ยงกับดาราดังคนอื่นในกองก็เถอะ ด้วยที่ไม่อยากมีเรื่องกับดาราดังด้วย พอโดนวีนใส่ก็ยิ้มแหยกลับไปทุกที (1)
จนมีวันที่ต้องเข้าซีนกับคุณนางร้าย แต่จะบ้า กองก็จะยกเพราะฝนมันจะตก นางก็ไม่ยอม ก็แต่งหน้ามาแล้ว ต้องถ่าย ถ้าไม่ถ่ายก็หาคนอื่น เอาแต่ใจสุด สุดท้ายก็ต้องถ่ายด้วยกัน แต่มันไม่ใช่แค ่นั้น เขาให้ร่วมงานด้วยกันไม่ใช่ให้ชีพาตัวประกอบลาโลกไปด้วยกันค่ะ เราอึ้งทุกคนอึ้ง แต่พีคกว่าคือตื่นมายี่หวาดันอยู่ในร่างของยิบโซ แล้วมีหนุ่มหล่อมาดธุรกิจมาเยี่ยมที่รพ. อะไรเนี่ย ก็ไม่รู้พี่เป็นใครอะ แล้วมาจับมัดเตียงทำไม ไม่ได้กินน้ำจนเป็นบ้าโว้ยย จะหาทางกลับร่างตัวเองก็ไม่ได้เพราะมันเป็นตอตะโกไปแล้วเรียบร้อย บัดซบ แต่ละมื้อแต่ละเดย์(2)
เลยเอ้อ หมอถามก็บอกจำอะไรไม่ได้ก็จบ เลยสรุปได้ว่ายิบโซความจำเสื่อม ไอ้หนุ่มคือแทบจะพ่นไฟใส่ อะไรจะเหมือนเกลียดชีนางร้ายขนาดนั้นอะ อ๋อ เพราะชีทำนิสัยเสียไปเกาะแล้วแล้วไม่ยอมปล่อยไง อือๆ เอาวะ ยี่หวาสู้ต่อไป ในเมื่อคนเก่ามันไม่ยอมปล่อย งั้นยี่หวาปล่อยเอง ขอใช้ชีวิตเป็นพี่ดาราที่นิสัยดีแล้วเถอะ แต่ไอ้หนุ่มไทน์มันไม่ยอมปล่อย แบบ...เธอวางแผนอะไรไว้ จะจับตาดูเธอทุกฝีเก้า ไปอยู่บ้านฉันซะจะได้ฟื้นความทรงจำ วอท!! คุณพี่คะ เราว่าคนที่ควรอยู่รพ.ไม่ใช่ยี่หวาค่ะ คือพี่ต่างหาก ความหล่อแถมความมั่นนี้ได้จากใดมา(3)
ถ้าใครชอบพล็อต “นางเอกหนีพระเอกไปใช้ชีวิตลำบาก” เรื่องนี้ให้อารมณ์นั้นแบบคนละมู้ดแต่ใกล้เคียงมาก เพราะยี่หวาไม่ได้หนีจากความรักหวานๆ อย่างเดียว แต่เหมือนต้องหนี “ชะตาเดิมของนางร้าย” ที่ทิ้งบาดแผลไว้ทั่ววงการด้วย สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่าความลำบากมันจริง คือการหนีของยี่หวาไม่ได้แปลว่าแค่ย้ายบ้านแล้วจบ เธอหนีได้แค่ “บทบาท” ที่คนอื่นป้ายให้ในหัว เช่น นางร้ายขี้เหวี่ยง เกาะผู้ชายรวย ทำร้ายคนในกอง ฯลฯ ต่อให้เธออยากใช้ชีวิตธรรมดาๆ ในฐานะดาราที่นิสัยดี แต่ทุกการกระทำถูกจับตาอยู่ดี ยิ่งมีไทน์เข้ามาในภาพ ความรู้สึกเหมือนโดนคุมเกมตลอดเวลาเลยทำให้คำว่า “หนี” กลายเป็นการเอาตัวรอดมากกว่าการประชดรัก เราว่าถ้าเรื่องนี้จะพาไปทางนางเอกหนีพระเอกจริงๆ จุดพีคน่าจะอยู่ที่การเลือกหนีแบบไหนให้เนียนและไม่เจ็บหนักกว่าเดิม เช่น - หนีจากบ้านไทน์: ฟังดูง่าย แต่ในสายตาคนอื่นคือ “นางร้ายเล่นตัว” แล้วดราม่าจะยิ่งหนัก - หนีจากวงการบันเทิงชั่วคราว: เหมือนจะสงบ แต่ชื่อเสียงของยิบโซอาจทำให้ไปทำงานที่ไหนก็โดนขุด - หนีด้วยการเปลี่ยนภาพลักษณ์: ยี่หวาอาจต้องยอมรับว่าอยู่ร่างนี้ก็ต้องเคลียร์ซากความสัมพันธ์เก่าให้ได้ ไม่งั้นหนีไปไหนก็ลำบากอยู่ดี อีกอย่างที่ชอบจากภาพปก/บรรยากาศในเรื่องคือความ “หรูหราแต่กดดัน” เหมือนฉากในบาร์ ชุดแดงของยิบโซ และไทน์ที่ดูเป็นนักธุรกิจสายคุมเกม มันเข้ากับคอนเซ็ปต์ความสัมพันธ์ซับซ้อนมากๆ คือภายนอกดูแพง ดูสวย แต่ข้างในอึดอัดและเสี่ยงตลอด ถ้าใครกำลังหาแนวที่นางเอกต้องหนีเพราะอยู่ต่อแล้วชีวิตพัง (ไม่ใช่แค่หนีเพราะงอน) เรื่องนี้น่าลุ้นตรงที่ยี่หวาต้องเอาชีวิตรอดในร่างนางร้ายที่คนเกลียด พร้อมรับมือพระเอก(?) อย่างไทน์ที่ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งเหมือนทำให้ชีวิต “ลำบากกว่าเดิม” จริงๆ
