การใช้ชีวิตในโรงเรียนสอนคนตาบอดนั้นไม่ได้ง่ายเหมือนชีวิตเด็กหอปกติทั่วไป เพราะต้องมีการปรับตัวและฝึกฝนพิเศษมากขึ้นเพื่อเพิ่มทักษะที่จำเป็นสำหรับผู้ที่มีความบกพร่องทางสายตา ผมเองเคยมีโอกาสได้สัมผัสประสบการณ์ชีวิตเด็กหอในลักษณะนี้ พบว่าเด็กๆ ที่นี่ต้องตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมตัวไปเรียนและทำกิจวัติต่างๆ การฝึกฝนที่เริ่มตั้งแต่ 6 โมงครึ่งจนถึง 2 ทุ่มเป็นเรื่องสำคัญมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการทำการบ้านกับครูผู้ช่วย เพื่อช่วยให้สามารถเรียนรู้และทำงานได้อย่างถูกต้อง การทำการบ้านกับครูช่วยเพิ่มความมั่นใจและความเข้าใจให้กับเด็กๆ ที่นี่ เพราะไม่ใช่แค่การเรียนรู้จากตำรา แต่ยังต้องฝึกฝนทักษะที่สร้างความเป็นอิสระ ทั้งนี้ยังมีเรื่องของการจัดการเวลา เช่น การเก็บโทรศัพท์มือถือเมื่อกลับเข้าหอพัก เพื่อสร้างระเบียบวินัยและให้เด็กมีสมาธิ สิ่งที่ประทับใจคือความตั้งใจและความมุ่งมั่นของเด็กๆ ที่แม้จะมีข้อจำกัดด้านการมองเห็นก็ยังฝึกฝนและเติบโตได้อย่างน่าชื่นชม โรงเรียนสอนคนตาบอดจึงไม่ได้เป็นแค่สถานที่เรียนรู้ แต่ยังเป็นพื้นที่สำหรับการพัฒนาเต็มศักยภาพของผู้เรียน เพื่อให้พร้อมรับมือกับโลกภายนอกในอนาคตอย่างมั่นใจและแข็งแรง