"ความอ่อนโยนที่เรามอบให้ผู้อื่นก็คือดอกไม้ที่ผลิบานจากความไม่สมบูรณ์ของตัวเราเอง"
วันนี้ดรีมได้อ่านนิยาย
แล้วได้เจอคำพูดหนึ่งที่สะกิดใจมาก
คือคำว่า
____________
.
"ความอ่อนโยนที่เรามอบให้ผู้อื่น
ก็คือดอกไม้ที่ผลิบานจาก
ความไม่สมบูรณ์ของตัวเราเอง"
____________
.
คำๆนี้ทำให้ดรีมได้กลับมาทบทวนตัวเอง
ว่าเมื่อดรีมเจอคนที่เคยพบเจอ
เรื่องราวเดียวกันกับดรีม
.
เคยพบเจอบาดแผ ล
หรือความผิดพลาด
แบบเดียวกัน
.
ดรีมจะเต็มใจอยู่เคียงข้าง
และช่วยเหลือคนคนนั้นอย่างอ่อนโยน
พร้อมเติมไฟให้เสมอ
.
เพราะรู้ว่าเขาต้องเจออะไรมาบ้าง
.
ยกตัวอย่างที่ไม่ใช่เรื่องของดรีม
ก็คือ คนที่เคยมีประสบการณ์อกหัก
จะเข้าใจและเห็นใจคนที่เคยอกหัก
และพร้อมอยู่เคียงข้าง จนคนๆนั้นดีขึ้น
____________
.
แต่ในขณะเดียวกัน บางครั้งดรีมก็เผลอ
ทำสิ่งที่เรียกในทางจิตวิทยาว่า
.
การฉายภาพความรู้สึกหรือ
การมองเห็นตัวเองในผู้อื่น (Projection)
.
ทำให้ดรีมเผลอเอาตัวเองเข้าไป
ซ้อนทับในตัวอีกฝ่าย จนเกิดการตัดสิน
และพยายามบังคับให้เขาจะต้องตัดสินใจ
เหมือนกับเรา
____________
.
จะยกตัวอย่างให้เห็นภาพมากขึ้นก็คือ
การที่แม่เคยถูกคนต่อว่า
.
เรื่องการเรียนคณิตศาสตร์
ในตอนเป็นเด็ก
.
พอลูกมีปัญ หาด้านการเรียน
ก็เลยพยายามบังคับให้ลูกเรียนพิเศษ
และทำเกรดให้ดี
.
เพราะกลัวว่าลูกจะถูกคนอื่นว่า
เหมือนตัวเองตอนเด็ก
.
จนลืมไปว่าทั้งสองคนไม่ใช่คนเดียวกัน
และลูกไม่ได้อยากเป็นคนที่เก่งคณิตศาสตร์เลย
____________
.
สิ่งที่อยากจะบอกก็คือ
ขอให้เราโอบกอดตัวเองและ
ทุกบาดแผลที่เกิดขึ้นในชีวิต
โอบกอดทุกความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง
.
เพราะ เมื่อเราข้ามผ่านมันไปได้แล้ว
บาดแผลและความเจ็บปวดของเรา
จะกลายเป็นความอ่อนโยน
ให้ใครสักคนเสมอ
.
แต่ในขณะเดียวกัน
เราก็ต้องระวังตัวเอง
.
ไม่ให้เผลอเอาตัวเราเข้าไป
ซ้อนทับกับอีกฝ่าย
จนไปตัดสินหรือบังคับเขา
.
เพราะบางครั้งสิ่งที่ถูก
ในสถานการณ์ของเรา
.
ก็อาจจะผิด
ในสถานการณ์ของเขาก็ได้...
.
.
ดรีม เจตนรินทร์
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการที่เรามอบความอ่อนโยนให้ผู้อื่นนั้นมักเกิดขึ้นจากการที่เราได้ผ่านความเจ็บปวดและความผิดพลาดในชีวิตมาแล้วเหมือนกัน ความรู้สึกนั้นทำให้เรามีความเห็นอกเห็นใจลึกซึ้ง เพราะเราเข้าใจดีว่าการเผชิญกับบาดแผลไม่ใช่เรื่องง่าย เรื่องความอ่อนโยนจึงเปรียบเสมือนดอกไม้ที่งดงาม แต่มักเติบโตขึ้นมาจากดินที่ไม่สมบูรณ์หรือบาดแผลภายในตัวเราเอง ซึ่งผมเห็นด้วยอย่างยิ่งกับการเตือนใจในเรื่องการไม่ฉายตัวเองลงไปในผู้อื่น (Projection) เพราะหลายครั้งที่เราเข้าใจว่าคนอื่นควรเป็นเหมือนเรา แต่อันที่จริงทุกคนมีประสบการณ์ ความคิด และความรู้สึกเฉพาะตัวที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น กรณีของแม่ที่เคยโดนต่อว่าด้านการเรียนคณิตศาสตร์ในวัยเด็ก จนกลายเป็นความกลัวและพยายามบีบให้ลูกเรียนพิเศษในสิ่งที่ลูกอาจไม่ได้ต้องการ นี่คือบทเรียนที่ทำให้เรารู้ว่าการให้ความอ่อนโยนต่อผู้อื่นต้องมาจากความเข้าใจและไม่บีบบังคับ ผมอยากแนะให้ทุกคนลองเริ่มจากการโอบกอดบาดแผลของตัวเองอย่างแท้จริง และใช้ความอ่อนโยนที่เกิดขึ้นนั้นเป็นพลังในการช่วยเหลือผู้อื่น แต่ในเวลาเดียวกันต้องรู้จักใช้สติเมื่อเราพบเจอผู้อื่น เพื่อไม่ให้อคติหรือเรื่องราวในอดีตของเรามารบกวนความสัมพันธ์ และเราจะได้สร้างความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและแท้จริงมากขึ้น สรุปคือ ความอ่อนโยนที่เกิดจากความไม่สมบูรณ์ของเรานั้นสามารถเป็นพลังบวกที่ช่วยผู้อื่นก้าวผ่านความยากลำบากได้ แต่ต้องระมัดระวังไม่ให้ความเจ็บปวดในใจเรากลายเป็นอุปสรรคในการเข้าใจผู้อื่น เพราะทุกคนล้วนมีความแตกต่างและต้องการการยอมรับในแบบของตัวเอง
