โตขึ้นจึงรู้ว่าชีวิตไม่เคยง่ายเลย
เมื่อก่อนเคยทำงานประจำเป็นนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ก่อนหน้านั้นก็ทำมาหลายอย่างมากสัมภาษณ์งานมาก็เยอะกว่าจะได้งานเอาจริงก่อนได้งานนี้เรารู้ตัวตั้งแต่เรียนแล้วว่าเราทำงานสายที่จบมาไม่ไหวแน่ๆ เพราะไม่ชอบเลย แต่สภาพแวดล้อมมันบังคับให้ต้องทำ จนสุดท้ายพบว่าทนไม่ไหวทนไปมากกว่านี้คงเป็นบ้าแ น่ๆ
ความรู้สึกตอนที่ทำให้ตัดสินใจลาออกจากงานประจำคือ
-กลับมาห้องนอนดึกมากๆเพราะอยากให้ถึงพรุ่งนี้ช้าที่สุดไม่ยากตื่นไปทำงานอีกแล้ว
- กลัวการโดนตำหนิ
- ไม่อยากรับโทรศัพท์
-ไม่เหลือความมั่นใจในตัวเอง
- รู้สึกเหมือนเราคือคนเดียวที่เป็นทุกข์กับงานที่ทำ ทุกคนรอบตัวดูชีวิตมีความสุข มองไปรอบตัวไม่มีใครทุกข์แบบเราเลย
- คนรอบตัวให้คำปรึกษาเหมือนเรื่องที่เราเจอมันง่ายมาก แต่เรารู้ว่ามีแค่เราคนเดียวเท่านั้นแหละที่เป็นทุกข์อยู่ตรงนี้
- เครียด ร้องไห้คนเดียวบ่อย ใจเต้นแรง หายใจไม่ทั่วท้องตลอดเวลา จะอ๊วก
- ไม่มีความสุข รู้สึกความสุขมันหายไปหมดเลย
-รู้สึกสมองรวนตัดสินใจอะไรยากมากขนาดเลือกของสองอย่าง หรือบวกเลขง่ายๆ ยังทำไม่ได้เลย
-มีคนบอกว่าลาออกควรมีเงินสำรอง 6 เดือน มีงานรองรับ มัน ก็ดูเซฟดีแหละใครๆก็รู้ เราก็รู้แต่ทนขนาดนั้นไม่ไหวอ่ะออกเลยจบๆ
- พ่อแม่ห้าม ไม่เข้าใจสักอย่างถามว่าทำไมเรียนได้แต่ทำงานไม่ได้ แต่เราไม่สนใจสุดท้ายก็ลาออกอยู่ดี
เพราะเรารู้สึกว่าคนทุกข์คือเรา
พอลาออกมาก็ดิ้นรนไปเรื่อยๆหาทางออกใหม่ๆไปเรื่อยๆสุดท้ายพบว่าก็รอดมาได้นี่หว่า สุดท้ายชีวิตมันตบให้เราเข้าที่เข้าทางเอง แต่กว่าจะมาถึงตอนนี้ตอนนั้นยอมรับเลยว่ามืดแปดด้านสะบักสะบอม กว่าจะกลับมาสดใสได้ก็นานอยู่เหมือนกัน เราขอเป็นกำลังใจเล็กๆ ให้สำหรับคนที่กำลังเหนื่อยกับงานหรือกำลังจะลาออก ชีวิตมันไม่ง่ายจริงๆแหละสุดท้ายเราก็ต้องตัดสินใจจากไพ่ที่เรามีในมือ ให้ดีที่สุดถึงมันจะยากหน่อยแต่มันจะผ่านไปได้ และไม่ต้องรู้สึกว่าตัวเองขี้แพ้หรือแปลกแยก ไม่ต้องกลัวใครดูถูก ใจดีกับตัวเองให้เยอะๆ แกต้องผ่านไปได้แน่นอน
สำหรับคนที่กำลังรู้สึกท้อแท้กับงานหรือชีวิตการทำงานที่ไม่เป็นไปตามที่หวัง ฉันเข้าใจดีว่าความรู้สึกเหล่านั้นหนักหนาแค่ไหน โดยเฉพาะถ้ามันมาพร้อมกับความกดดันจากสังคมรอบข้าง เช่น ครอบครัวหรือเพื่อนฝูงที่อาจไม่เข้าใจเหตุผลของเรา หรือไม่เห็นความหนักใจในจิตใจของเราเหมือนที่เรารู้สึก ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกหมดแรงหรือคิดว่าตัวเองล้มเหลว ความคิดเหล่านั้นก็เหมือนไพ่ที่ถูกแจกมาให้เราต้องเล่นกับมันจนสุดความสามารถ แม้ว่าไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวว่าคนแบบไหนควรทำอย่างไร แต่สิ่งที่ช่วยได้จริง ๆ คือการรู้จักฟังเสียงของใจตัวเอง และให้ความสำคัญกับการดูแลตัวเองในทุกมิติ ฉันอยากบอกว่าการลาออกจากงานโดยไม่มีเงินเก็บหรือแผนที่ชัดเจนนั้นไม่ใช่เรื่องผิดหรือแปลกประหลาด แถมยังเป็นประสบการณ์ที่ช่วยให้เราได้เรียนรู้และเติบโตได้มากกว่าที่คิด การเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอนทำให้เราได้ค้นหาทักษะใหม่ ๆ และหาเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเองมากขึ้น ตัวฉันเองผ่านช่วงเวลาที่เครียดจนรู้สึกว่าความสุขหายไป แต่เมื่อใดที่เราเปิดใจและมองหาโอกาสใหม่ ๆ ชีวิตก็จะมีทางเดินที่สดใสขึ้นมาเสมอ นอกจากนี้ การยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเอง และหยุดเปรียบเทียบชีวิตตัวเองกับคนอื่น คือกุญแจสำคัญที่ช่วยลดความทุกข์ลงได้ บางครั้งเราอาจรู้สึกว่าเป็นคนเดียวในโลกที่ทุกข์ แต่แท้จริงแล้วทุกคนต่างมีเรื่องราวและอุปสรรคในชีวิตของตนเอง เพียงแต่แต่ละคนจัดการต่างกันไป ถ้าคุณกำลังจะตัดสินใจลาออกจากงานจริง ๆ ลองค่อย ๆ วางแผนและจัดการกับภาระต่าง ๆ ให้ได้มากที่สุด แม้ว่าไม่มีเงินสำรองหรือแผนรองรับก็อย่ากลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ เพราะสุดท้าย ความกล้าหาญและความมุ่งมั่นของเราในการเดินหน้าจะช่วยให้เราผ่านทุกปัญหาไปได้ แค่ใจดีกับตัวเอง และเชื่อมั่นว่าชีวิตนี้มีความหวังเสมอ
เข้าใจนะ เราก็เป็น