Growing up, knowing that life is never easy.
In the past, having worked regularly as a medical scientist before that, did a lot of work, interviewed a lot of work before getting serious work before getting this job, we realized since studying that we definitely couldn't finish working because I didn't like it, but the environment forced me to do it. Until the end, I found that I couldn't bear it more.
The feeling when making the decision to quit the regular job is
- Come back to the bedroom very late because wanting to get to tomorrow as late as possible, not difficult to wake up to work anymore
- Afraid of being blamed.
- I don't want to answer the phone.
- No confidence in yourself.
- It feels like we are the only ones who are distressed by the work they do. Everyone around them looks happy. Look around, no one is as distressed as us.
- People around counseling like we find it very easy, but we know that only one of us is suffering here.
- I'm stressed, crying alone often, my heart is pounding, I can't breathe all over my stomach all the time.
- Not happy. Feeling happy, it's all gone.
- I feel so hard to make a decision to choose two things or add simple numbers. I can't do it yet.
- Someone said that resigning should have 6 months to spare. There is a job to support. It looks safe. Everyone knows. We know, but can't bear that much.
- Parents forbid. I don't understand. Ask why I can study but I can't work. But I don't care. I finally quit.
Because we feel that the suffering is us
When I quit, I kept struggling to find new solutions. Finally, I found that I survived. In the end, my life slapped me into my own way. But before I arrived at that time, I accepted that it was dark on the side of the blum. Before coming back bright for a long time too, I would like to give a little encouragement for those who are tired of work or about to quit. Life is not really easy. Finally, I have to decide from the cards that I have in my hand to be the best, even if it is a little difficult, but it will pass and do not feel like I'm allergic or alienated. Don't be afraid of anyone to look down. Be kind to myself a lot. You definitely have to pass.
# Grow up and know that # Life experience # Resigned from work
สำหรับคนที่กำลังรู้สึกท้อแท้กับงานหรือชีวิตการทำงานที่ไม่เป็นไปตามที่หวัง ฉันเข้าใจดีว่าความรู้สึกเหล่านั้นหนักหนาแค่ไหน โดยเฉพาะถ้ามันมาพร้อมกับความกดดันจากสังคมรอบข้าง เช่น ครอบครัวหรือเพื่อนฝูงที่อาจไม่เข้าใจเหตุผลของเรา หรือไม่เห็นความหนักใจในจิตใจของเราเหมือนที่เรารู้สึก ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกหมดแรงหรือคิดว่าตัวเองล้มเหลว ความคิดเหล่านั้นก็เหมือนไพ่ที่ถูกแจกมาให้เราต้องเล่นกับมันจนสุดความสามารถ แม้ว่าไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวว่าคนแบบไหนควรทำอย่างไร แต่สิ่งที่ช่วยได้จริง ๆ คือการรู้จักฟังเสียงของใจตัวเอง และให้ความสำคัญกับการดูแลตัวเองในทุกมิติ ฉันอยากบอกว่าการลาออกจากงานโดยไม่มีเงินเก็บหรือแผนที่ชัดเจนนั้นไม่ใช่เรื่องผิดหรือแปลกประหลาด แถมยังเป็นประสบการณ์ที่ช่วยให้เราได้เรียนรู้และเติบโตได้มากกว่าที่คิด การเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอนทำให้เราได้ค้นหาทักษะใหม่ ๆ และหาเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเองมากขึ้น ตัวฉันเองผ่านช่วงเวลาที่เครียดจนรู้สึกว่าความสุขหายไป แต่เมื่อใดที่เราเปิดใจและมองหาโอกาสใหม่ ๆ ชีวิตก็จะมีทางเดินที่สดใสขึ้นมาเสมอ นอกจากนี้ การยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเอง และหยุดเปรียบเทียบชีวิตตัวเองกับคนอื่น คือกุญแจสำคัญที่ช่วยลดความทุกข์ลงได้ บางครั้งเราอาจรู้สึกว่าเป็นคนเดียวในโลกที่ทุกข์ แต่แท้จริงแล้วทุกคนต่างมีเรื่องราวและอุปสรรคในชีวิตของตนเอง เพียงแต่แต่ละคนจัดการต่างกันไป ถ้าคุณกำลังจะตัดสินใจลาออกจากงานจริง ๆ ลองค่อย ๆ วางแผนและจัดการกับภาระต่าง ๆ ให้ได้มากที่สุด แม้ว่าไม่มีเงินสำรองหรือแผนรองรับก็อย่ากลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ เพราะสุดท้าย ความกล้าหาญและความมุ่งมั่นของเราในการเดินหน้าจะช่วยให้เราผ่านทุกปัญหาไปได้ แค่ใจดีกับตัวเอง และเชื่อมั่นว่าชีวิตนี้มีความหวังเสมอ
