ในช่วงเวลาที่ทุกคนพูดถึงการใช้สิทธิ์เลือกตั้ง บางครั้งเราจะเจอคนที่พูดมากแต่ไม่ได้ลงมือทำจริงๆ แต่ผมเชื่อว่าคนที่เลือกจะลงมือทำนั้นมักจะไม่พูดอะไรมาก เพราะการลงมือทำคือการแสดงออกที่ชัดเจนที่สุด จากประสบการณ์ส่วนตัว ตอนช่วงเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมาในกรุงเทพมหานคร ผมเห็นว่าแม้บางคนจะรู้สึกเบื่อหน่ายกับกระบวนการทางการเมือง แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้เสียงของตัวเองหายไปได้ง่ายๆ การออกมาเลือกตั้งไม่เพียงแต่เป็นสิทธิ์พื้นฐานเท่านั้น แต่ยังเป็นวิธีหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงสังคมที่เราสามารถทำได้ด้วยตัวเอง นอกจากนี้ ความหมายในประโยคที่ว่า "ผักก็ขม ผมก็เอ๋อ ชอบเธอ" เหมือนสะท้อนความรู้สึกที่หลากหลาย ซึ่งก็เหมือนกับการตัดสินใจใช้สิทธิ์เลือกตั้ง บางทีอาจมีความไม่สบายใจ หรือไม่แน่ใจในตัวผู้สมัครหรือสถานการณ์ แต่สุดท้ายก็ต้องทำเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเราและสังคม อย่าปล่อยให้ความลังเลหรือความไม่แน่ใจทำให้คุณไม่ได้ใช้สิทธิ์ เสียงของคุณมีความหมาย และทุกเสียงพร้อมกันสามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นสำหรับกรุงเทพมหานครและประเทศไทย